Tyszkiewiczowie herbu Leliwa

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
(Przekierowano z Tyszkiewiczowie)
Skocz do: nawigacja, szukaj
Leliwa II - herb szlachecki rodu Tyszkiewiczów
Herb hrabiów Tyszkiewiczów

Tyszkiewiczowie (lit. Tiškevičiai) herbu Leliwa – polska rodzina arystokratyczna pochodząca z Wielkiego Księstwa Litewskiego. Posiadają tytuł hrabiowski.

Forma żeńska Tyszkiewicz/Tyszkiewiczowa, panna Tyszkiewiczówna, w liczbie mnogiej Tyszkiewiczowie.

Historia rodu[edytuj | edytuj kod]

Wywodzą się od ruskiego bojara Kalenika Miszkowicza, posiadacza w XV wieku z nadania księcia wołyńskiego Świdrygiełły dóbr w ziemi kijowskiej. W XVI wieku potomkowie Kalenika – Wasyl (syn Tyszki), Gawryło i Michaił, wówczas dworzanie hospodara litewskiego, stali się posiadaczami majątków w powiecie słonimskim na Litwie. Wasyl, który pełnił urząd wojewody podlaskiego, a potem smoleńskiego, w 1569 roku stał się hrabią z nadania Zygmunta Augusta. Z kolei Gawryło (Gabriel) miał potomka Szczęsnego Tyszkiewicza, stolnika derpskiego i powiatowego rotmistrza grodzieńskiego pospolitego ruszenia, męża Eufrazyny z Tyszkiewiczów, stolnikówny słonimskiej. W połowie XVII wieku stał się on właścicielem Krzywego Stoku (Tabeńszczyzny, później Różanegostoku), założenia dworsko-ogrodowego istniejącego od lat 80. XVI wieku, należącego przedtem do spadkobierców kawalkatora Zygmunta Augusta Scipiona del Campo. Szczęsny i Eufrozyna byli fundatorami kościoła i klasztoru dominikanów w folwarku Różanystok w ich posiadłościach[1].

Tyszkiewiczowie gałęzi litewskiej i ruskiej (ukraińskiej)[edytuj | edytuj kod]

Osoby skoligacone[edytuj | edytuj kod]

Pałace[edytuj | edytuj kod]

Inne pałace Tyszkiewiczów:

  • Pałac w Średnikach (lit. Seredžius) - tzw. Belweder
  • Pałac w Pogorzeli
  • Pałac w Weryni z roku 1900, projektu krakowskiego architekta Tadeusza Stryjeńskiego
  • Pałacyk w Dubinkach

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy

  1. Aneta Kułak. Zespół ołtarzowy w kościele parafialnym w Różanymstoku – historia i ikonografia. „Biuletyn Konserwatorski Województwa Podlaskiego”. 2004 z. 10, s. 159–188. Wojewódzki Urząd Ochrony Zabytków w Białymstoku. ISSN 1509-071X. 

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]