Tytus Zbyszewski

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Tytus Zbyszewski
Ilustracja
Data i miejsce urodzenia 1 listopada 1886
Jassy, Królestwo Rumunii
Data i miejsce śmierci 29 czerwca 1942
KL-Auschwitz, Polska pod okupacją III Rzeszy
Konsul Generalny RP w Lipsku
Okres od 1923
do 1927
Poprzednik Konrad Krokowski
Następca Jerzy Adamkiewicz
Konsul Generalny RP w Jerozolimie
Okres od 1927
do 1930
Poprzednik Otton Sas-Hubicki
Następca Kazimierz Kurnikowski
Konsul Generalny RP w Chicago
Okres od 1931
do 1934
Poprzednik Aleksander Szczepański
Następca Wacław Gawroński
Odznaczenia
Krzyż Srebrny Orderu Virtuti Militari Krzyż Komandorski Orderu Odrodzenia Polski Złoty Krzyż Zasługi Medal Pamiątkowy za Wojnę 1918–1921 Medal Dziesięciolecia Odzyskanej Niepodległości Medal Srebrny za Długoletnią Służbę Komandor Orderu Gwiazdy Rumunii Komandor Orderu Grobu Świętego Signum Sacri Itineris Hierosolymitani.png

Tytus Zbyszewski (ur. 1 listopada 1886 w Jassach, rozstrzelany[1] 29 czerwca 1942 w niemieckim obozie koncentracyjnym KL Auschwitz – polski prawnik (doktor praw), urzędnik konsularny II Rzeczypospolitej.

Życiorys[edytuj | edytuj kod]

Syn Leona i Berty z Kapuścińskich. Uczęszczał do gimnazjum w Jassach, absolwent Wydziału Prawa Uniwersytetu Lwowskiego i Szkoły Nauk Społecznych i Politycznych (l'École des Sciences politiques et sociales) w Brukseli. Uzyskał stopień naukowy doktora praw. W czasie I wojny światowej służył w Armii Austro-Węgier (1914–1918), po odzyskaniu niepodległości w Wojsku Polskim. Został awansowany na stopień kapitana rezerwy artylerii ze starszeństwem z dniem 1 czerwca 1919[2].

W 1918 wstąpił do służby zagranicznej II Rzeczypospolitej, sprawując funkcje m.in. konsula/konsula generalnego w Lipsku (1923–1927), konsula generalnego w Jerozolimie (1927–1930) i Chicago (1931–1934), zastępcy dyrektora Departamentu Administracyjnego MSZ. Na początku września 1934 został ciężko ranny w wypadku drogowym, gdy prowadzony przez niego samochód został uderzony przez wagon międzynarodowego pociągu robotniczego w pobliżu Niagara Falls[3]. W 1935 został przeniesiony na emeryturę. Pełnił funkcję dyrektora Izby Handlowej Polsko-Rumuńskiej (Camera de Comerţ Polono-Româna) w Warszawie.

W czasie okupacji niemieckiej aresztowany. Osadzony na Pawiaku[4] i wywieziony 17 kwietnia 1942 do KL Auschwitz[5], numer więźniarski: 31390, gdzie zmarł.

Ordery i odznaczenia[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Leon Wanat, Warszawa 1985, Za murami Pawiaka, s. 504.
  2. Rocznik Oficerski 1923 ↓, s. 743, 840.
  3. Konsul Zbyszewski ciężko ranny w wypadku automobilowym. „Gazeta Polska w Brazylji”. Nr 37, s. 6, 9 września 1934. 
  4. Więźniowie PAWIAKA, www.stankiewicze.com [dostęp 2017-11-20] (pol.).
  5. Informacja o więźniach / Muzeum / Auschwitz-Birkenau, www.auschwitz.org [dostęp 2017-11-20] (pol.).
  6. Dziennik Personalny z 1922 r. Nr 2, s. 103
  7. 27 listopada 1929 „za zasługi na polu dyplomatycznem” M.P. z 1929 r. nr 276, poz. 638

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]