U-1009

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
U-1009
ilustracja
Historia
Stocznia Blohm & Voss, Hamburg
Położenie stępki 24 lutego 1943
Wodowanie 5 stycznia 1944
 Kriegsmarine
Wejście do służby 10 lutego 1944
Los okrętu zatopiony po wojnie
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność na powierzchni 769 t
w zanurzeniu 871 t
Długość 67,1 m
Szerokość 6,20 m
Zanurzenie 4,74 m
Napęd
na powierzchni 2800 KM
w zanurzeniu 750 KM
Prędkość na powierzchni 17,7 w.
w zanurzeniu 7,6 w.
Zasięg na powierzchni 8850 Mm (10 w.)
w zanurzeniu 80 Mm (4 w.)
Uzbrojenie
5 wyrzutni torped (zapas 14)
lub 39 min TMB lub 26 min TMA działo 88 mm
działko 20 mm
Załoga 44

U-1009 – niemiecki okręt podwodny (U-Boot) typu VII C/41 z okresu II wojny światowej. Okręt wszedł do służby w 1944 roku.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wcielony do 31. Flotylli U-Bootów celem szkolenia załogi, od listopada 1944 roku w 11. Flotylli jako jednostka bojowa.

U-1009 odbył dwa patrole bojowe, podczas których nie zatopił żadnej jednostki przeciwnika.

Poddany 10 maja 1945 w Loch Eriboll (Szkocja). Zatopiony 16 grudnia 1945 roku w ramach operacji Deadlight ogniem artyleryjskim brytyjskiego niszczyciela HMS „Onslow”.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. U-1009 (ang.). www.uboat.net. [dostęp 9 czerwca 2013].
  2. Marek Twardowski. Operacja „Deadlight”. „Morza, Statki i Okręty”. III (6 (13)), s. 61-70, 1998. Warszawa: Magnum-X. ISSN 1426-529X.