U-11 (1935)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
U-11
ilustracja
Historia
Stocznia Germania, Kilonia
Położenie stępki 6 maja 1935
Wodowanie 27 sierpnia 1935
 Kriegsmarine
Wejście do służby 21 września 1935
Wycofanie ze służby 5 stycznia 1945
Los okrętu samozatopienie 3 maja 1945
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność na powierzchni 279 t
w zanurzeniu 328 t
całkowita 414 t
Długość 42,7 m (kadłuba sztywnego 28,2 m)
Szerokość 4,08 m (kadłuba sztywnego 4,0 m)
Zanurzenie 3,9 m
Napęd
2 silniki wysokoprężne MWM RS127S, 6-cylindrowe, 700 KM (512 kW)
2 silniki elektryczne SSW PGVV322/26, 402 KM (300 kW)
Prędkość na powierzchni 13 w.

w zanurzeniu 7 w.

Zasięg 3100 Mm (8 w.) na powierzchni

43 Mm (4 w.) w zanurzeniu

Uzbrojenie
3 wyrzutnie torpedowe (dziobowe), 5 torped (lub 18 min), 1 działko przeciwlotnicze 20 mm
Załoga 3 oficerów + 22 podoficerów i marynarzy

U-11 – niemiecki okręt podwodny (U-Boot) typu II B z okresu II wojny światowej. Okręt wszedł do służby w 1935 roku. Wybrani dowódcy[1]: Kptlt. Hans-Rudolf Rösing, Kptlt. Viktor Schütze.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Przez cały okres służby okręt wykorzystywany był jako jednostka szkolna i doświadczalna. Nie odbył żadnego patrolu bojowego. W 1941 roku na U-11 testowano nowy rodzaj antysonarowej powłoki kadłuba "Alberich".

Okręt wycofano ze służby 5 stycznia 1945 roku w Gdyni. Przeholowany do Kilonii, gdzie został zatopiony przez własną załogę 3 maja 1945 roku (operacja Regenbogen). Po wojnie wrak U-11 podniesiono i złomowano.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Uwzględniono odznaczonych Krzyżem Rycerskim.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. U-11 (ang.). www.uboat.net. [dostęp 23 października 2008].
  2. U-11 Typ IIB (pol.). www.ubootwaffe.pl. [dostęp 26 lutego 2012].