U-134 (1941)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
U-134
Ilustracja
U-134 podczas ataku lotniczego alianckiego samolotu, 8 lipca 1943 r. Okręt przetrwał ten atak
Historia
Stocznia Vulkan Vegesack Werft, Brema
Położenie stępki 6 września 1940
Wodowanie 17 maja 1941
 Kriegsmarine
Wejście do służby 26 lipca 1941
Zatopiony 24 sierpnia 1943
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność na powierzchni 769 t
w zanurzeniu 871 t
Długość 67,1 m
Szerokość 6,2 m
Zanurzenie 4,74 m
Napęd
na powierzchni 2800 KM
w zanurzeniu 750 KM
Prędkość na powierzchni 17,7 w.
w zanurzeniu 7,6 w.
Zasięg na powierzchni 8550 Mm (10 w.)
w zanurzeniu 80 Mm (4 w.)
Uzbrojenie
5 wyrzutni torped (zapas 14)
lub 39 min TMB lub 26 min TMA, działo 88 mm
działko 20 mm
Załoga 44

U-134 – niemiecki okręt podwodny (U-Boot) typu VII C z okresu II wojny światowej. Okręt wszedł do służby w 1941.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W czasie II wojny światowej odbył 7 patroli bojowych, spędzając na morzu 379 dni. Zatopił 3 statki o łącznej pojemności 12.147 BRT, w tym – omyłkowo – niemiecki "Steinbek" (grudzień 1941, 2.185 BRT). 18 lipca 1943 roku zestrzelił amerykański sterowiec K-74.

Zatopiony 24 sierpnia 1943 roku w pobliżu Vigo (Hiszpania) przez brytyjski samolot Vickers Wellington z dywizjonu 179/J. Zginęła cała załoga – 48 oficerów i marynarzy.

Przebieg służby[edytuj | edytuj kod]

Dowódcy:
26.07.1941 – 02.02.1943 – Kapitanleutnant (kapitan marynarki) Rudolf Schendel
03.02.1943 – 24.08.1943 – Kapitanleutnant (kapitan marynarki) Hans-Günther Brosin

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. www.uboat.net: U-134 (ang.). [dostęp 7 marca 2009].
  2. www.ubootwaffe.net: U-134 (ang.). [dostęp 7 marca 2009].