U-138 (1940)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
U-138
Historia
Położenie stępki 16 listopada 1939
Wodowanie 18 maja 1940
 Kriegsmarine
Wejście do służby 27 czerwca 1940
Los okrętu zatopiony 18 czerwca 1941
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność nawodna 314 t, podwodna 364 t, całkowita 460 t
Długość 43,97 m (kadłuba mocnego 29,8 m)
Szerokość 4,92 m (kadłuba mocnego 4,00 m)
Zanurzenie 125 m, 175 m (maks.), 3,95 m (na powierzchni)
Prędkość 12,7 w. na powierzchni,
2 7,4 w. w zanurzeniu
Zasięg 5650 Mm przy 8 w. na powierzchni
56 Mm przy 4 w. w zanurzeniu
Załoga 4 oficerów, 22 podoficerów i marynarzy
Napęd
2 silniki wysokoprężne MWM RS127S, 6-cylindrowe, 700 KM (512 kW)
2 silniki elektryczne, 410 KM (306 kW)
Uzbrojenie
3 wyrzutnie torpedowe (dziobowe), 5 torped (lub 18 min),br /> 1 (od lipca 1940 zdwojone) działko przeciwlotnicze 20 mm
Wyposażenie lotnicze
brak

U-138 – niemiecki okręt podwodny (U-Boot) typu II D z okresu II wojny światowej. Okręt wszedł do służby w 1940 roku, pierwszym dowódcą (czerwiec – październik 1940) był Oblt. Wolfgang Lüth.

Historia[edytuj | edytuj kod]

U-138 wcielono do 1. Flotylli U-Bootów celem szkolenia załogi; od września 1940 roku okręt bojowy. Styczeń – kwiecień 1941 – w 22. Flotylli jako jednostka szkolna, później w 3. Flotylli jako jednostka bojowa.

26 sierpnia 1940 roku U-138 był atakowany przez brytyjski okręt podwodny HMS „Tribune”. Salwa czterech torped okazała się niecelna. 20 września na północny zachód od wyspy Rathlin torpedy U-Boota zatopiły trzy jednostki z konwoju OB-216. Następnego dnia ofiarą U-138 stał się jeszcze brytyjski frachtowiec z tego samego konwoju.

Ostatnia, jak się później okazało, akcja bojowa U-138 miała na celu wdarcie się do brytyjskiej bazy morskiej w Gibraltarze i zatopienie zakotwiczonych tam ciężkich jednostek alianckich. W tę tajną misję U-Boot (Oblt. Fritz Gramitzky) wypłynął z Lorient 12 czerwca 1941 roku. 18 czerwca U-138 został wykryty i zatopiony bombami głębinowymi niszczycieli HMS „Faulknor”, „Fearless”, „Forester”, „Foresight” i „Foxhound”. Uratowano całą załogę U-Boota.

Podczas pięciu patroli bojowych U-138 zatopił sześć statków o łącznej pojemności 48 564 BRT i uszkodził jeden (6 993 BRT).

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Clay Blair: Hitlera wojna U-Bootów [T. 1], Myśliwi 1939-1942. Warszawa: Magnum, 1998. ISBN 83-85852-26-3.
  2. www.uboat.net: U-138 (ang.). [dostęp 4 czerwca 2011].
  3. www.ubootwaffe.pl: U-138 Typ IID (pol.). [dostęp 4 czerwca 2011].