U-19 (1935)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
U-19
Historia
Stocznia Germania
Położenie stępki 20 lipca 1935
Wodowanie 21 grudnia 1935
 Kriegsmarine
Wejście do służby 16 stycznia 1936
Los okrętu samozatopienie 11 września 1944
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność na powierzchni 279 t
w zanurzeniu 328 t
całkowita 414 t
Długość 42,7 m
Szerokość 4 m
Napęd
na powierzchni, dwa silniki wysokoprężne
w zanurzeniu, dwa silniki elektryczne
Prędkość na powierzchni 13 w.
w zanurzeniu 7 w.
Uzbrojenie
3 wyrzutnie torped, 1 działko 20 mm
Załoga 25

U-19 – niemiecki okręt podwodny (U-Boot) typu II B z okresu II wojny światowej. Okręt wszedł do służby w 1936 roku. Wybrani dowódcy[1]: Kptlt. Viktor Schütze, Kptlt. Joachim Schepke.

Historia[edytuj]

Okręt służył w kilku flotyllach pod wieloma dowódcami. Na początku II wojny światowej – do kwietnia 1940 roku wykorzystywany operacyjnie. Odbył 9 patroli bojowych, podczas których zatopił 13 statków handlowych, w tym 3 przy użyciu min, o łącznej pojemności 34 430 BRT. Później służył jako okręt szkoleniowy i treningowy. W kwietniu 1942 roku wycofany ze służby i przetransportowany drogą lądową na Morze Czarne. W listopadzie 1942 roku wcielony do 30. Flotylli w Konstancy (Rumunia). Odbył tam 11 patroli bojowych, zniszczył sowiecką barkę i trałowiec.

U-19 został zatopiony przez załogę 11 września 1944 roku w pobliżu czarnomorskich wybrzeży Turcji.

Na początku 2008 roku media doniosły o dotarciu do wraków niemieckich U-Bootów: U-20, U-23 i możliwym zlokalizowaniu U-19[2].

Przypisy

  1. Uwzględniono odznaczonych Krzyżem Rycerskim.
  2. Jasper Copping: Adolf Hitler's 'lost fleet' found in Black Sea (ang.). [dostęp 24 września 2008].

Bibliografia[edytuj]

  1. U-19 (ang.). www.uboat.net. [dostęp 24 października 2008].
  2. U-19 Typ IIB (pol.). www.ubootwaffe.pl. [dostęp 26 lutego 2012].