U-249

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
U-249
Historia
Stocznia Germania
Położenie stępki 23 stycznia 1943
Wodowanie 23 października 1943
 Kriegsmarine
Nazwa U-249
Wejście do służby 20 listopada 1943
Wycofanie ze służby 9 maja 1945
 Royal Navy
Nazwa N 86
Wejście do służby 1945
Wycofanie ze służby 1945
Los okrętu zatopiony po wojnie
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność na powierzchni 769 t
w zanurzeniu 871 t
Długość 67,1 m
Szerokość 6,2 m
Zanurzenie 4,74 m
Napęd
na powierzchni 2800 KM
w zanurzeniu 750 KM
Prędkość na powierzchni 17,7 w.
w zanurzeniu 7,6 w.
Zasięg na powierzchni 8550 Mm (10 w.)
w zanurzeniu 80 Mm (4 w.)
Uzbrojenie
5 wyrzutni torped (zapas 14)
lub 39 min TMB lub 26 min TMA, działo 88 mm
działko 20 mm
Załoga 44

U-249 – niemiecki okręt podwodny (U-Boot) typu VII C z okresu II wojny światowej. Okręt wszedł do służby w 1943 roku.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wcielony do 5. Flotylli U-Bootów celem treningu i zgrania załogi; od stycznia 1945 roku jednostka bojowa.

Odbył dwa patrole bojowe, podczas których nie zatopił żadnej jednostki przeciwnika. 24 marca 1945 roku załoga U-249 zestrzeliła brytyjski samolot De Havilland Mosquito i wzięła do niewoli jego pilota.

9 maja 1945 roku poddał się na morzu amerykańskiemu samolotowi, dzień później dotarł do portu w Portland (Anglia). Przebazowany do Loch Ryan (Szkocja), wykorzystywany jako jednostka doświadczalna pod oznaczeniem N 86. Zatopiony 13 grudnia 1945 roku podczas operacji Deadlight.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • U-249 (ang.). www.uboat.net. [dostęp 12 lutego 2012].