U-299

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
U-299
Historia
Stocznia Bremer Vulkan-Vegesacker Werft, Brema
Położenie stępki 1 marca 1943
Wodowanie 6 listopada 1943
 Kriegsmarine
Wejście do służby 15 grudnia 1943
Los okrętu zatopiony po wojnie
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność na powierzchni 769 t
w zanurzeniu 871 t
Długość 67,1 m
Szerokość 6,20 m
Zanurzenie 4,74 m
Napęd
na powierzchni 2800 KM
w zanurzeniu 750 KM
Prędkość na powierzchni 17,7 w.
w zanurzeniu 7,6 w.
Zasięg na powierzchni 8850 Mm (10 w.)
w zanurzeniu 80 Mm (4 w.)
Uzbrojenie
5 wyrzutni torped (zapas 14)
lub 39 min TMB lub 26 min TMA działo 88 mm
działko 20 mm
Załoga 44

U-299 – niemiecki okręt podwodny (U-Boot) typu VII C/41 z okresu II wojny światowej. Okręt wszedł do służby w 1943 roku.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wcielony do 8. Flotylli U-Bootów celem szkolenia załogi, od sierpnia 1944 roku kolejno w 11., 13. i 14. Flotylli jako jednostka bojowa.

U-299 odbył 6 patroli bojowych u wybrzeży Norwegii, podczas których nie zatopił żadnej jednostki przeciwnika.

Poddany 9 maja 1945 w Kristiansand-Süd (Norwegia), przebazowany 29 maja do Loch Ryan (Szkocja). Zatonął 4 grudnia 1945 roku po zerwaniu się z holu podczas transportu na miejsce zniszczenia w ramach operacji Deadlight.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. U-299 (ang.). www.uboat.net. [dostęp 8 czerwca 2013].
  2. Marek Twardowski. Operacja „Deadlight”. „Morza, Statki i Okręty”. III (6 (13)), s. 61-70, 1998. Warszawa: Magnum-X. ISSN 1426-529X.