U-29 (1936)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
U-29
Historia
Stocznia Deutsche Schiff- und Maschinenbau-AG, Werk Weser, Brema
Położenie stępki 2 stycznia 1936
Wodowanie 29 sierpnia 1936
 Kriegsmarine
Wejście do służby 16 listopada 1936
Los okrętu samozatopienie 4 maja 1945
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność na powierzchni 626 t
w zanurzeniu 745 t
Długość 64,51 m
Szerokość 5,85 m
Zanurzenie 4,37 m
Napęd
na powierzchni 2310 KM
w zanurzeniu 750 KM
Prędkość na powierzchni 17 w.
w zanurzeniu 8 w.
Zasięg na powierzchni 9200 Mm (10 w.)
w zanurzeniu 90 Mm (4 w.)
Uzbrojenie
5 wyrzutni torped (zapas 11)
lub 33 min TMB lub 22 min TMA, działo 88 mm
działko 20 mm
Załoga 42-46

U-29 – niemiecki okręt podwodny (U-Boot) typu VII A z okresu II wojny światowej. Okręt wszedł do służby w 1936.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Po wejściu do służby okręt należał do 2. Flotylli ("Saltzwedel"). Odbył 7 patroli bojowych, spędzając w morzu 223 dni. Zatopił 12 jednostek o łącznej pojemności 67.277 BRT. 17 września 1939 roku pod dowództwem Ottona Schuharta zatopił lotniskowiec HMS "Courageous" (22.560 t). Od stycznia 1941 służył kolejno w 24., 23. i 21. Flotylli jako okręt treningowy i szkolny.

Zatopiony przez własną załogę 4 maja 1945 w zatoce Kupfermühlen w pobliżu Flensburga w ramach operacji Regenbogen. W 1948 roku podniesiony wrak został zezłomowany.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. www.uboat.net: U-29 (ang.). [dostęp 2009-09-27].
  2. www.u-boot-archiv.de: U-29 (niem.). [dostęp 2009-09-27].
  3. Wojciech Holicki. Cenny łup Ottona Schuharta. „Morze, statki i okręty”, s. 36, wrzesień 2009. Magnum-X sp. z o.o..