U-366

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
U-366
Klasa okręt podwodny
Typ VII C
Historia
Stocznia Flensburger Schiffsbau-Ges, Flensburg
Położenie stępki 22 maja 1942
Wodowanie 16 kwietnia 1943
 Kriegsmarine
Wejście do służby 5 marca 1944
Zatopiony 10 lutego 1944
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność na powierzchni 769 t
w zanurzeniu 871 t
Długość 67,1 m
Szerokość 6,2 m
Zanurzenie 4,74 m
Napęd
na powierzchni 2800 KM
w zanurzeniu 750 KM
Prędkość na powierzchni 17,7 w.
w zanurzeniu 7,6 w.
Zasięg na powierzchni 8550 Mm (10 w.)
w zanurzeniu 80 Mm (4 w.)
Uzbrojenie
5 wyrzutni torped (zapas 14)
lub 39 min TMB lub 26 min TMA, działo 88 mm
działko 20 mm
Załoga 50

U-366 – niemiecki okręt podwodny (U-Boot) typu VII C z okresu II wojny światowej. Okręt wszedł do służby w 1943 roku. Jedynym dowódcą był Oblt. Bruno Langenberg.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wcielony do 5. Flotylli U-Bootów celem szkolenia załogi, od marca 1944 roku w 13. Flotylli jako jednostka bojowa.

Okręt odbył dwa patrole bojowe, podczas których nie zatopił żadnej jednostki przeciwnika.

U-366 został zatopiony 5 marca 1944 roku na Morzu Norweskim na północny zachód od Hammerfest rakietami wystrzelonymi przez samolot Fairey Swordfish z lotniskowca eskortowego HMS „Chaser”[1]. Zginęła cała 50-osobowa załoga U-Boota.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Dzień wcześniej samolot z tego lotniskowca wraz z niszczycielem HMS „Onslaught” zatopił U-472, a dzień później samodzielnie U-973.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Lista okrętów podwodnych zatopionych przez samoloty Fairey Swordfish

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • U-366 (ang.). www.uboat.net. [dostęp 11 lutego 2017].