U-513

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
U-513
ilustracja
Klasa okręt podwodny
Typ IX C
Historia
Stocznia Deutsche Werft AG, Hamburg
Położenie stępki 26 kwietnia 1941
Wodowanie 29 października 1941
 Kriegsmarine
Wejście do służby 10 stycznia 1942
Zatopiony 19 lipca 1943
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność na powierzchni 1120 t
w zanurzeniu 1230 t
Długość 76,7 m
Szerokość 6,7 m
Napęd
na powierzchni:dwa silniki wysokoprężne o mocy 2200 KM
w zanurzeniu dwa silniki elektryczne o mocy 500 KM
Prędkość na powierzchni 18 w.
w zanurzeniu 7 w.
Zasięg na powierzchni 8850 Mm przy 10 w.
w zanurzeniu 80 Mm przy 4 w.
Uzbrojenie
6 wyrzutni torped 533 mm
działo 105 mm
2 działka 37 mm plot.
Załoga 53

U-513 – niemiecki okręt podwodny (U-Boot) typu IX C z okresu II wojny światowej. Okręt wszedł do służby w 1942 roku. Kolejnymi dowódcami byli: KrvKpt. Rolf Rüggeberg, Kptlt. Friedrich Guggenberger.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wcielony do 4. Flotylli U-Bootów celem szkolenia załogi, od 1 września 1942 roku w 10. Flotylli jako jednostka bojowa.

We wrześniu 1942 roku U-513 odznaczył się śmiałą akcją: wpłynął nocą do zatoki Concepcion (Nowa Fundlandia), która była miejscem koncentracji alianckich konwojów, i zatopił tam dwa duże frachtowce z ładunkiem rudy żelaza. Podczas zamieszania U-Boot został przypadkowo staranowany przez kolejny statek, w konsekwencji doznając uszkodzeń kiosku.

14 kwietnia 1943 roku powracający z rejsu do bazy w Lorient okręt spotkał się z jednostkami eskorty i innym U-Bootem U-526. Zgodnie z tradycją Rüggeberg jako starszy stopniem powinien pierwszy wpłynąć do portu. Dowódca U-526 zignorował tę zasadę; w efekcie to jego jednostka wpłynęła na minę postawioną przez brytyjski samolot i zatonęła z większością załogi.

Okręt odbył 4 patrole bojowe, podczas których zatopił 6 jednostek handlowych o łącznej pojemności 29 940 BRT, dodatkowo uszkodził dwie (13 177 BRT)[1].

19 lipca 1943 rok U-513 został zaskoczony na powierzchni i zatopiony na wysokości São Francisco do Sul przez amerykańską łódź latającą Martin PBM Mariner. Zginęło 46 członków załogi U-Boota; siedmiu, w tym poważnie ranny dowódca (Guggenberger), zostało podjętych z tratwy ratunkowej przez okręt-bazę wodnosamolotów USS „Barnegat”.

W lipcu 2011 roku wrak U-513 został odnaleziony na głębokości 70 metrów.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jedna z nich, brytyjski parowiec „Ocean Vagabond”, został zatopiony kilka miesięcy później przez U-186.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Clay Blair: Hitlera wojna U-Bootów. T. 1: Myśliwi 1939-1942. Warszawa: Magnum, 2007. ISBN 978-83-89656-27-8.
  • Clay Blair: Hitlera wojna U-Bootów. T. 2: Ścigani: 1942-1945. Warszawa: Magnum, 2007, s. 545. ISBN 978-83-89656-28-5.
  • Eric C. Rust: Fritz Guggenberger. Bawarski as U-bootów. W: Cisi myśliwi. Gdańsk: Finna, 2003. ISBN 978-83-89929-41-9.
  • U-513 (ang.). www.uboat.net. [dostęp 19 lutego 2017].