U-534

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
U-534
Ilustracja
Typ

IXC/40

Historia
Stocznia

Deutsche Werft, Hamburg

Położenie stępki

20 lutego 1942

Wodowanie

23 września 1942

 Kriegsmarine
Wejście do służby

23 grudnia 1942

Zatopiony

5 maja 1945

Los okrętu

wydobyty z dna 1993, okręt-muzeum

Dane taktyczno-techniczne
Wyporność

nawodna 1120 ton, podwodna 1232 tony

Długość

76,8 m (kadłuba mocnego 58,7 m)

Szerokość

6,8 m (kadłuba mocnego 4,4 m)

Zanurzenie

230 m maks. (4,7 m na powierzchni)

Napęd
2 silniki wysokoprężne MAN M9V40/46, 9-cylindrowe, 4400 KM (3300 kW)
2 silniki elektryczne SSW GU345/34, 1000 KM (735 kW)
Prędkość

18,3 w (34 km/h) na powierzchni
7,3 w (13,5 km/h) w zanurzeniu

Zasięg

24880 km (12000 Mm) przy 19 km/h (10 w) na powierzchni
117 km (63 Mm) przy 7 km/h (4 w) w zanurzeniu

Uzbrojenie
4 dziobowe + 2 rufowe wyrzutnie torpedowe, 22 torpedy 55 cm (lub 44 min typu A, albo 66 typu B), w pierwszych modelach 1 działo 105/45
Załoga

48 – 56 osób

U-534 – niemiecki okręt podwodny (U-Boot) typu IXC/40 z okresu II wojny światowej. Okręt wszedł do służby w 1942 roku. Jeden z czterech drugowojennych U-Bootów zachowanych do czasów współczesnych[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Zamówienie na budowę okrętu zostało złożone w stoczni Deutsche Werft w Hamburgu 10 kwietnia 1941. Rozpoczęcie budowy okrętu miało miejsce 20 lutego 1942 roku. Wodowanie nastąpiło 23 września 1942, wejście do służby 23 grudnia 1942 roku.

W 1944 i 1945 okręt odbył łącznie trzy patrole bojowe; nie zniszczono żadnej jednostki przeciwnika. Został zatopiony 5 maja 1945 przez bomby głębinowe zrzucone z brytyjskiego Liberatora na wodach cieśniny Kattegat na północny zachód od Helsingør.

W 1993 roku rozpoczęto operację wydobycia okrętu, sponsorowaną przez duńskiego magnata prasowego Karstena Ree. Wrak zachował się w niespodziewanie dobrym stanie; wbrew fantastycznym oczekiwaniom, nie odkryto jednak przewożonego jakoby złota, znaleziono m.in. rzeczy osobiste załogi, 100 butelek po winie, karton prezerwatyw itd. W 1996 roku kadłub został przetransportowany do Birkenhead w Anglii, gdzie ze względów technicznych i ekonomicznych został pocięty na 4 części przed osiągnięciem ostatecznego miejsca ekspozycji. Wystawa o nazwie „The U-Boat Story” została ostatecznie otwarta 10 lutego 2009 roku.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Pozostałe to U-505, U-995, U-2540.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • www.uboat.net: U-534 (ang.). [dostęp 2008-10-21].
  • Marek Nowak: U-534 (pol.). [dostęp 2008-10-21].