U-802

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
U-802
Klasa okręt podwodny
Typ IX C/40
Historia
Stocznia Deutsche Schiff und Maschinenbau AG, Brema
Położenie stępki 1 grudnia 1941
Wodowanie 31 października 1942
 Kriegsmarine
Wejście do służby 12 czerwca 1943
Los okrętu zatopiony po zakończeniu wojny
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność nawodna 1120 ton, podwodna 1232 tony
Długość 76,8 m (kadłuba mocnego 58,7 m)
Szerokość 6,8 m (kadłuba mocnego 4,4 m)
Zanurzenie 230 m maks. (4,7 m na powierzchni)
Napęd
2 silniki wysokoprężne MAN M9V40/46, 9-cylindrowe, 4400 KM (3300 kW)
2 silniki elektryczne SSW GU345/34, 1000 KM (735 kW)
Prędkość 18,3 w (34 km/h) na powierzchni
7,3 w (13,5 km/h) w zanurzeniu
Zasięg 24 880 km (12 000 Mm) przy 19 km/h (10 w.) na powierzchni
117 km (63 Mm) przy 7 km/h (4 w) w zanurzeniu
Uzbrojenie
4 dziobowe + 2 rufowe wyrzutnie torpedowe, 22 torpedy 533 mm (lub 44 min typu A, albo 66 typu B), w pierwszych modelach 1 działo 105 mm L/45
Załoga 48 – 56 osób

U-802 – niemiecki okręt podwodny (U-Boot) typu IX C/40 z okresu II wojny światowej. Okręt wszedł do służby w 1943 roku. Kolejnymi dowódcami byli: Kptlt. Rolf Steinhaus, Kptlt. Helmut Schmoeckel.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wcielony do 4. Flotylli U-Bootów celem treningu i zgrania załogi. Od lutego 1944 roku w 2., zaś od grudnia 1944 roku w 33. Flotylli jako jednostka bojowa.

Okręt odbył 4 patrole bojowe; podczas pierwszego z nich zatopił jedną jednostkę przeciwnika (kanadyjski parowiec „Watuka”, 1621 BRT). Na uwagę zasługuje patrol przeprowadzony latem 1944 roku w estuarium Rzeki Świętego Wawrzyńca. Alianci, wiedząc z deszyfrażu Enigmy o obecności U-Boota, podjęli energiczne działania zmierzające do jego zniszczenia. Okręt skutecznie jednak wymykał się grupie ZOP z lotniskowcem eskortowym USS „Bogue” na czele.

U-802 skapitulował 11 maja 1945 roku w zatoce Loch Eriboll (Szkocja), później przebazowany do Lisahally (Irlandia Północna). Przeznaczony do zniszczenia podczas operacji Deadlight, 31 grudnia 1945 roku zerwał się z holu niszczyciela eskortowego HMS „Pytchley” i zatonął.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Clay Blair: Hitlera wojna U-Bootów. T. 2: Ścigani: 1942-1945. Warszawa: Magnum, 2007. ISBN 978-83-89656-28-5.
  • David M. Hird: The Grey Wolves of Eribol. Dunbeath: Whittles, 2010. ISBN 1-904445-32-2.
  • Marek Twardowski. Operacja „Deadlight”. „Morza, Statki i Okręty”. III (6 (13)), s. 61-70, 1998. Warszawa: Magnum-X. ISSN 1426-529X. 
  • www.uboat.net: U-802 (ang.). [dostęp 2 kwietnia 2017].