U-825

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
U-825
Historia
Stocznia F. Schichau GmbH, Gdańsk
Położenie stępki 19 lipca 1943
Wodowanie 16 lutego 1944
 Kriegsmarine
Wejście do służby 4 maja 1944
Los okrętu zatopiony po wojnie
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność na powierzchni 769 t
w zanurzeniu 871 t
Długość 67,1 m
Szerokość 6,2 m
Zanurzenie 4,74 m
Napęd
na powierzchni 2800 KM
w zanurzeniu 750 KM
Prędkość na powierzchni 17,7 w.
w zanurzeniu 7,6 w.
Zasięg na powierzchni 8550 Mm (10 w.)
w zanurzeniu 80 Mm (4 w.)
Uzbrojenie
5 wyrzutni torped (zapas 14)
lub 39 min TMB lub 26 min TMA, działo 88 mm
działko 20 mm
Załoga 44

U-825 – niemiecki okręt podwodny (U-Boot) typu VII C z okresu II wojny światowej. Okręt wszedł do służby w 1944 roku. Jedynym dowódcą był Oblt. Gerhard Stoelker.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wcielony do 8. Flotylli U-Bootów celem szkolenia załogi, od grudnia 1944 roku w 11. Flotylli jako jednostka bojowa.

Odbył dwa patrole bojowe (ostatni przerwany przez kapitulację III Rzeszy), podczas pierwszego z nich uszkodził jeden statek o pojemności 7198 BRT i uszkodził kolejny (8262 BRT), uznany później za stracony.

Poddany 13 maja 1945 roku w Loch Eriboll (Szkocja), przebazowany do Lisahally (Irlandia Północna). Zatopiony 3 stycznia 1946 roku podczas operacji Deadlight ogniem artyleryjskim przez niszczyciel ORP "Błyskawica".

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. David M. Hird: The Grey Wolves of Eribol. Dunbeath: Whittles, 2010, s. 80. ISBN 1-904445-32-2.
  2. U-825 (ang.). www.uboat.net. [dostęp 13 lutego 2012].
  3. U-825 Typ VIIC (pol.). www.ubootwaffe.pl. [dostęp 16 lutego 2012].