USCGC Oak (WLB-211)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
USCGC Oak (WLB-211)
USCGC Oak
USCGC Oak
Historia
Położenie stępki 30 lipca 2001
Wodowanie 26 stycznia 2002
 US Coast Guard
Wejście do służby 7 marca 2003
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność pełna 2000 długich ton (2000 t)
Długość 69 m
Szerokość 14 m
Zanurzenie 4,0 m
Prędkość 15 węzłów przy pełnej wyporności (80% mocy)
Zasięg 6000 mil przy prędkości 12 węzłów
Załoga 6 oficerów
42 podoficerów i marynarzy
Napęd
2 silniki Caterpillar 3608

3100 shp (2300 kW)

Uzbrojenie
2 karabiny maszynowe kal. 12,7 mm

USCGC Oak (WLB-211) – amerykański tender boi nawigacyjnych należący do United States Coast Guard z XXI wieku. Okręt służy do ustawiania znaków nawigacyjnych i jego portem jest Charleston w Południowej Karolinie. Pełni służbę na obszarze południowo-wschodniego wybrzeża USA i wzdłuż Morza Karaibskiego, w tym w pobliżu Portoryko, Wysp Dziewiczych Stanów Zjednoczonych, Haiti i Zatoki Guantanamo. Okręt pełni także inne zadania, takie jak ochrona granicy morskiej, nadzór ochrony środowiska morskiego, wymuszanie przestrzegania prawa morskiego, poszukiwawczo-ratownicze oraz łamanie lodu.

Stępkę jednostki położono 30 lipca 2001 w stoczni Marinette Marine Corporation w Wisconsin. Zwodowano ją 26 stycznia 2002, matką chrzestną była Billye Brown, żona kongresmena Henry`ego E. Browna. "Oak" odbył podróż z Marinette do Charleston i wszedł do służby 7 marca 2003, jako pierwszy kuter Straży Przybrzeżnej po stworzeniu Department of Homeland Security. "Oak" przejął kontrolę nad znakami nawigacyjnymi od wycofanych ze służby USCGC "Madrona", USCGC "Laurel" i USCGC "Papaw".

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]