USS Cochino (SS-345)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
USS Cochino (SS-345)
USS Cochino (SS-345)
Klasa okręt podwodny
Typ Balao
Historia
Stocznia Electric Boat
Początek budowy 13 kwietnia 1944
Wodowanie 20 kwietnia 1945
 US Navy
Wejście do służby 25 sierpnia 1945
Los okrętu zatonął 29 sierpnia 1949
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność
• na powierzchni
• w zanurzeniu

1550 ton
2479 ton
Długość 94 metry
Szerokość 8,33 metra
Zanurzenie 122 metry
Prędkość
• na powierzchni
• w zanurzeniu

17 węzłów
14,5 węzła
Zasięg na powierzchni: 11 800 Mm @ 10 węzłów
w zanurzeniu: 100 Mm @ 3 węzły
Sensory
radary:
•   SD (obserwacji przestrzeni powietrznej);
•   SJ (obserwacji powierzchni);
•   ST (radar peryskopowy)
ELINT
sonary: JP; JK/QC; QB
Uzbrojenie
24 torpedy Mk. XIV
1 działo 127 mm i działo przeciwlotnicze
2 karabiny maszynowe

USS Cochino (SS-345)amerykański okręt podwodny typu Balao, który po zakończeniu wojny został zmodernizowany do standardu GUPPY III. Okręt zatonął 29 sierpnia 1949 roku, na skutek eksplozji akumulatorów niedaleko Norwegii, podczas operacji na wodach arktycznych celem obserwacji spodziewanej radzieckiej próby atomowej. Dzięki pomocy udzielonej przez towarzyszący mu inny okręt podwodny - USS „Tusk” (SS-426) - zdołano uratować niemal całą załogę. Śmierć poniósł jeden pracownik cywilny, sześciu marynarzy zostało uznanych za zaginionych.

Bibliografia[edytuj]

  • Norman Friedman: U.S. Submarines Through 1945: An Illustrated Design History. US Naval Institute Press, January 1995. ISBN 1-55750-263-3.
  • Norman Friedman, James L. Christley: U.S. Submarines Since 1945: An Illustrated Design History. Naval Institute Press. ISBN 1-55750-260-9.
  • Sontag Sherry, Drew Christopher, Drew Annette: Blind Man's Bluff; The Untold Story of American Submarine Espionage. New York: Public Affairs, 1998, s. 1-25. ISBN 1-891620-08-8.