USS Copahee (CVE-12)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
USS Copahee (CVE-12)
USS Copahee (CVE-12)
Klasa lotniskowiec eskortowy
Typ Bogue
Historia
Położenie stępki 18 czerwca 1941
Wodowanie 21 października 1941
 Stany Zjednoczone
Nazwa USS „Copahee” (CVE-12)
Wejście do służby 15 czerwca 1942
Wycofanie ze służby 5 lipca 1946
Los okrętu zezłomowany w 1961
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność 7 800 długich ton
Długość 151,1 m
Szerokość 34 m
Zanurzenie 7,9 m
Napęd
2 kotły (285 psi)
1 turbina parowa
1 śruba napędowa
8 500 shp (6,3 MW)
Prędkość 16,5 węzła
Uzbrojenie
2 × 102 mm
8 × 40 mm
27 × 20 mm
Wyposażenie lotnicze
24 samoloty
Załoga 890

USS Copahee (CVE-12) – lotniskowiec eskortowy typu Bogue. Służył w US Navy w okresie II wojny światowej. Pierwotnie klasyfikowany jako AVG-12, następnie ACV-12 od 20 sierpnia 1942 roku; CVE-12 od 15 lipca 1943 roku i CVHE-12 od 12 czerwca 1955 roku. Odznaczony jedną battle star za służbę w czasie II wojny światowej.

Stępkę jednostki położono 18 czerwca 1941 roku pod nazwą „Steel Architect” zgodnie z kontraktem podpisanym przez Maritime Commission (hull 169) w stoczni Todd Pacific Shipyards. Jednostkę zwodowano 21 października 1941 roku. Nabyty przez US Navy 8 lutego 1942 roku. Wszedł do służby 15 czerwca tego roku.

Jednym z pierwszych rejsów było dostarczenie samolotów na Henderson Field. Następnie pełnił funkcje transportowca samolotów i jednostki eskortowej na Pacyfiku.

28 lipca 1944 roku przypłynął do San Diego z ładunkiem zdobycznych samolotów (13 Mitsubishi A6M „Zero” i 1 Nakajima B5N „Kate”).

Po wojnie uczestniczył w operacji Magic Carpet.

Wycofany ze służby i umieszczony w rezerwie 5 lipca 1946 roku.

„Copahee” został skreślony z listy jednostek floty 1 marca 1959 roku. W 1961 roku sprzedany na złom.

Bibliografia[edytuj]