USS Porpoise (SS-172)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
USS Porpoise (SS-172)
Ilustracja
Klasa okręt podwodny
Typ Porpoise
Historia
Stocznia Portsmouth Naval Shipyard
Położenie stępki 27 października 1933
Wodowanie 20 czerwca 1935
 US Navy
Wejście do służby 15 sierpnia 1935
Wycofanie ze służby luty 1956
Los okrętu złomowany w 1957
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność
• na powierzchni
• w zanurzeniu

1330 ton
1965 ton
Długość 86,26 metra
Zanurzenie testowe 76 metrów
Napęd
4 generatory elektryczne Diesla
2 silniki elektryczne, 2 wały napędowe
Prędkość
• na powierzchni
• w zanurzeniu

17 węzłów
8 węzłów
Uzbrojenie
1 działo: 76 mm, 16 torped
Wyrzutnie torpedowe 4 × 533 mm (dziób}
2 x 533 mm (rufa)
Załoga 56 oficerów i marynarzy

USS Porpoise (SS-172)amerykański okręt podwodny z czasów drugiej wojny światowej o wyporności podwodnej 1965 ton. Okręt wiodący typu Porpoise i pierwsza jednostka z kilku typów jednostek określanych jako fleet submarine.

Stępkę pod okręt położono 27 października 1933 roku w stoczni Portsmouth Naval Shipyard w Kittery, w stanie Maine, gdzie został zwodowany 20 czerwca 1935 roku. Po przekazaniu jednostki marynarce amerykańskiej wszedł do służby 15 sierpnia tego samego roku, po czym 1 września 1936 roku wszedł w skład Floty Pacyfiku. Podczas działań podwodnych w trakcie wojny na Pacyfiku zatopił – według JANAC – dwa statki transportowe „Renzan Maru” i „Koa Maru” oraz statek pasażersko-transportowy „Mikage Maru Nr 20”, o łącznej pojemności 9741 ton.

Po zakończeniu wojny 15 listopada 1945 został przeniesiony do rezerwy, następnie 8 maja 1947 roku przywrócony do służby, którą ostatecznie zakończył w lutym 1956 roku. 16 maja 1957 roku okręt został sprzedany na złom.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]