USS Valley Forge (CV-45)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Zobacz też: inne jednostki pływające o tej nazwie.
USS „Valley Forge” (CV-45)
Ilustracja
USS „Valley Forge” podczas służby w 1963 r.
Klasa Lotniskowiec
Typ Essex
Historia
Stocznia Philadelphia Naval Shipyard
Położenie stępki 14 września 1943
Wodowanie 8 lipca 1945
 US Navy
Wejście do służby 3 listopada 1946
Wycofanie ze służby 16 stycznia 1970
Los okrętu sprzedany na złomowanie w październiku 1971
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność po zbudowaniu: standardowa:
27 100 długich ton
Długość po zbudowaniu: pełna: 271 m
Szerokość po zbudowaniu: na linii wodnej: 28 m
Zanurzenie po zbudowaniu: lekkie: 8,71 m
Napęd
projektowany:
8 kotłów
4 turbiny parowe Westinghouse
4 śruby
150 000 shp
Prędkość 33 węzły
Uzbrojenie
po zbudowaniu:
12 × Mk 12 127 mm
24 × Bofors 40 mm
46 × Oerlikon 20 mm
Wyposażenie lotnicze
90–100 samolotów
Załoga 3 448 ludzi

USS Valley Forge (CV-45) – amerykański lotniskowiec typu Essex (podtyp długi kadłub), później śmigłowcowiec desantowy (LPH-8), z okresu II wojny światowej i zimnej wojny. Jego nazwa pochodzi od Valley Forge – doliny, w której generał George Washington i jego żołnierze obozowali zimą między 1777 a 1778 rokiem w czasie wojny o niepodległość Stanów Zjednoczonych.

Stępkę okrętu położono 14 września 1943 roku w stoczni Philadelphia Naval Shipyard w Filadelfii. Zwodowano go 8 lipca 1945 roku, a matką chrzestną była żona Alexandra Vandergrifta, ówczesnego dowódcy Korpusu Piechoty Morskiej Stanów Zjednoczonych. Jednostka weszła do służby w US Navy 3 listopada 1946 roku. Pierwszym dowódcą był komandor John W. Harris[1].

Okręt był w służbie w czasie wojny koreańskiej – za którą otrzymał 8 gwiazd bitewnych, oraz wojny wietnamskiej, za którą otrzymał trzy Navy Unit Commendation oraz 9 gwiazd bitewnych[1].

W sierpniu 1953 został przeklasyfikowany na lotniskowiec zwalczania okrętów podwodnych, ze zmienionym oznaczeniem CVS-45, po czym do stycznia 1954 przeszedł remont i adaptację w Norfolk[2].

W 1958 roku doznał uszkodzeń pokładu dziobowego przez sztorm, po czym wycięto z niego sekcję pokładu lotniczego na dziobie (o wymiarach 9,14 x 27,43 m) i zastąpiono taką sekcją z lotniskowca USS „Franklina”, co upamiętniono tablicą z brązu[2]. Brał udział w programie Mercury, podnosząc 19 grudnia 1960 z oceanu kapsułę statku kosmicznego Mercury[2]. 21 grudnia jego śmigłowce uratowały 28 osób z tonącego statku „Pine Ridge”[2].

1 lipca 1961 przeklasyfikowany na śmigłowcowiec desantowy pod oznaczeniem LPH-8[2]. W tym charakterze uczestniczył w wojnie w Wietnamie.

Wycofany ze służby w styczniu 1970 roku, został sprzedany na złom w październiku 1971 roku[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Naval History and Heritage Command – Valley Forge (CV-45) (ang.). history.navy.mil. [dostęp 2015-04-17].
  2. a b c d e Wojciech Lizakowski: Śmigłowcowce typu Boxer - drugie wcielenie Essexów. Część trzecia, "Okręty" nr 9(28)/2013, s.70-72

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]