USS Zumwalt (DDG-1000)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Ten artykuł dotyczy okrętu US Navy. Zobacz też: inne znaczenia nazwy Zumwalt.
USS Zumwalt (DDG-1000)
USS Zumwalt (DDG-1000)
Klasa niszczyciel
Typ Zumwalt
Historia
Stocznia Bath Iron Works
Położenie stępki 17 listopada 2011
Wodowanie 28 października 2013
 US Navy
Wejście do służby 15 października 2016
Dane taktyczno-techniczne
Wyporność 14 000 długich ton
Długość 183 metry
Szerokość 24,1 m
Zanurzenie 8,4 m
Napęd
2 turbiny gazowe Rolls-Royce MT-30
pomocnicze silniki Diesla
Prędkość 30,3 węzły (56 km/h)
Wyposażenie lotnicze
2 × SH-60 LAMBS
Załoga 142 osoby

USS Zumwalt (DDG-1000) – prototypowy niszczyciel nowej generacji typu DDG-1000, zbudowany w stoczni Bath Iron Works przez Stany Zjednoczone dla amerykańskiej marynarki wojennej. Największy w historii okręt tej klasy budowany dla US Navy, nazwany na cześć admirała Elma Zumwalta.

Stępkę pod jednostkę położono 17 listopada 2011 roku[1], wodowanie odbyło się 28 października 2013 roku[2], 12 kwietnia 2014 roku niszczyciel ochrzczono[3], a 15 października 2016 roku – przyjęto do służby[4].

Podstawowymi założeniami nowego typu okrętu są:

  • zintegrowany system zasilania (Integrated Power System – IPS), zapewniający 78 megawatów mocy i pokrywający całe zapotrzebowanie okrętu na energię z zapasem na przyszłe modernizacje[5];
  • radar dwupasmowy (Dual Band Radar – DBR);
  • zintegrowany system broni podwodnej (Integrated Undersea Warfare System – IUSW);
  • budowa kompozytowa;
  • zewnętrzne pionowe wyrzutnie pocisków (Peripheral Vertical Launching System – PVLS);
  • zaawansowane działo (Advanced Gun System – AGS);
  • przeszywający, odwrócony dziób kadłuba;
  • system atrap obronnych przeciwko pociskom naprowadzanym na podczerwień;
  • autonomiczny system przeciwpożarowy (Autonomic Fire Suppression System – AFSS).

Nowe stanowisko US Navy wobec programu[edytuj]

31 lipca 2008 US Navy zaproponowała Kongresowi zatrzymanie programu niszczycieli typu DDG-1000 i wznowienie w zamian programu niszczycieli typu DDG-51[6]. Nowe stanowisko marynarki obejmuje także przeznaczenie środków finansowych na nowe okręty typu Arleigh Burke. US Navy wnosiła o ich zabezpieczenie w planie budżetowym na rok 2008/2009 na rzecz 3 okrętów typu DDG-1000. Kongres nie wyraził jednak zgody na rezygnację z budowy okrętów typu Zumwalt, przeznaczając pieniądze na budowę trzech pierwszych okrętów.

Według stanu na listopad 2011 roku stopień zaawansowania budowy wynosił 60%.

Przypisy

  1. Keel Laid for First DDG 1000 Destroyer (ang.). navy.mil, 17 listopada 2011. [dostęp 16 października 2016].
  2. Christopher P. Cavas: The Z-boat floats! Zumwalt launched into the night (ang.). defensenews.com, 29 października 2013. [dostęp 16 października 2016].
  3. Technology New US Navy Destroyer Zumwalt Christened in Maine (ang.). ABC, 2014-04-12. [dostęp 2014-04-13].
  4. Łukasz Golowanow: Zumwalt przyjęty do służby. Konflikty.pl, 16 października 2016. [dostęp 16 października 2016].
  5. PCU Zumwalt Public Affairs: Navy's Most Advanced Warship, USS Zumwalt Arrives in Norfolk (ang.). navy.mil, 14 września 2016.
  6. CRS Report for Congress: Navy DDG-1000 and DDG-51 Destroyer Programs: Background, Oversight Issues, and Options for Congress (Updated September 11, 2008) (ang.)

Bibliografia[edytuj]