Ubytek w przegrodzie międzyprzedsionkowej

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ubytek przegrody międzyprzedsionkowej
Ilustracja
echokardiograficzny obraz ubytku w przegrodzie międzyprzedsionkowej typu II
ICD-10

Q21.2
Wrodzony ubytek przegrody międzyprzedsionkowej (typu I - ostium primum)

ICD-10

Q21.1
Wrodzony ubytek przegrody międzyprzedsionkowej (typu II - ostium secundum)

ICD-10

I23.1
Ubytek przegrody międzyprzedsionkowej będący następstwem ostrego zawału mięśnia sercowego

Ubytek w przegrodzie międzyprzedsionkowej (ang. atrial septal defect, ASD) – jedna z najczęstszych wrodzonych wad serca, stanowiąc 3–14% wad serca. Najczęściej jest wadą izolowaną.

Anatomia wady[edytuj | edytuj kod]

Wyróżnia się ubytki typu:

  • otworu wtórnego (typu dołu owalnego, ostium secundum, ASD II), występujący zazwyczaj w miejscu otworu owalnego, który w trakcie życia płodowego umożliwia przepływ krwi z prawgo do lewego przedsionka z ominięciem płuc. Jest on najczęstszym z ubytków przegrody międzyprzedsionkowej. W okolicy ujścia żyły głównej dolnej występuje dolny, a w kolicy ujścia żyły głównej górnej górny ubytek zatokowy. Ubytek w okolicy dołu owalnego może współistnieć z tętniakiem przegrody międzyprzedsionkowej. Tętniaki te mogą występować z małym przeciekiem, jak w przetrwałym otworze owalnym (typ A), z większym przeciekiem, jak w ubytku przegrody międzyprzedsionkowej (typ B), z dwoma (typ C) lub wieloma perforacjami (typ D) i przeciekami. Tętniaki przegrody międzyprzedsionkowej zdiagnozowane w okresie niemowlęcym mogą ulegać samoistnej poprawie pod względem liczby otworów (perforacji); jest to raczej mało prawdopodobne u starszych pacjentów[1].
  • otworu pierwotnego (typu kanału przedsionkowo-komorowego, ostium primum, ASD I), umiejscowiony nad zastawkami przedsionkowo-komorowymi.
  • sinus venosus (typu żyły głównej górnej lub dolnej, SV-ASD). Znajdują się tuż przy ujściu żyły głównej górnej lub żyły głównej dolnej
  • zatoki wieńcowej związany z całkowitym lub częściowym brakiem przegrody pomiędzy zatoką wieńcową i lewym przedsionkiem. Często związany z przetrwałą żyłą główną lewą uchodzącą do zatoki wieńcowej. Najrzadszy z ubytków przegrody międzyprzedsionkowej

Najczęściej osobno klasyfikowany ze względu na szereg cech jest przetrwały otwór owalny (patent/persistent foramen ovale, PFO). Nie jest patologią w ścisłym tego słowa znaczeniu gdyż występuje u około 20-30% ludzi. Jego budowa sprawia iż ma funkcję zastawki i zapobiega istotnemu przeciekowi krwi z lewego do prawego przedsionka.

Objawy i przebieg[edytuj | edytuj kod]

Objawy są zazwyczaj słabo uchwytne, mało nasilone, zależne od wielkości przecieku lewo-prawo przez połączenie między przedsionkami. Wskutek zwiększenia przepływu płucnego może dojść do przeciążenia prawego przedsionka i prawej komory.

  • cichy, miękki protomezosystoliczny szmer nad sercem, najlepiej słyszalny w II lub III lewym międzyżebrzu przy mostku, wynikający z względnej stenozy tętnicy płucnej
  • szerokie i sztywne rozdwojenie II tonu serca
  • w ASD I może występować szmer niedomykalności mitralnej i (lub) trójdzielnej.

Powikłania[edytuj | edytuj kod]

Przezskórne zamknięcie ASD II tzw. zapinką drogą cewnikowania
Chirurgiczne zamknięcie ASD II łatą z tworzywa sztucznego

Leczenie[edytuj | edytuj kod]

Obecność ubytku przegrody międzyprzedsionkowej nie oznacza konieczności podjęcia leczenia.

Wskazaniami do interwencji mogą być[3]:

  • obecność istotnego przecieku przez przegrodę międzyprzedsionkową z przepływem płucnym co najmniej 1,5 raza większym niż przepływ systemowy (Qp/Qs > 1,5) z przeciążeniem prawej komory serca
  • nadciśnienie płucne
  • zaburzenia rytmu serca
  • zator skrzyżowany

Interwencja może być przeprowadzona na dwa sposoby:

  • przezskórne zamknięcie ASD II podczas cewnikowanie serca przy użyciu specjalnej zapinki skonstruowanej przez Kurta Amplatza (ang. Amplatzer Septal Occluder) jest procedurą pierwszego wyboru o niskim odsetku powikłań. Powikłaniami są np. embolizacje okludera, perforacje, choroba zakrzepowo-zatorowa, zator powietrzny, arytmie. Ubytki z brakującymi lub niewystarczającymi brzegami do sąsiednich struktur (płucnej, żyły głównej, zastawek AV) nie są dostępne do interwencyjnego zamknięcia. W zasadzie ubytków przegrody pierwotnej i zatok żylnych nie powinno zamykać się przezskórnie[1]
  • zabieg chirurgiczny aktualnie wykonywany jest w przypadku anatomicznych ograniczeń (małe ranty ubytku, położenie przy ujściach żył głównych). Operacja polega na bezpośrednim zamknięciu ubytku przy użyciu szwu lub przy zastosowaniu łatki z materiału biologicznego, np. osierdzia, lub syntetycznego w krążeniu pozaustrojowym.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b [https://www.ncbi.nlm.nih.gov/pmc/articles/PMC1760966/pdf/v084p00327.pdf Ewert P, Berger F, Vogel M, Dähnert I, Alexi-Meshishvili V, Lange PE. Morphology of perforated atrial septal aneurysm suitable for closure by transcatheter device placement. Heart. 2000 Sep; 84(3): 327-331]. www.ncbi.nlm.nih.gov. [dostęp 2022-02-05].
  2. Stewart J. Tepper, Catalina Cleves and Frederick R. Taylor. Patent foramen ovale and migraine: Association, causation, and implications of clinical trials. „Current Pain and Headache Reports, Volume 13, Number 3, June, 2009, DOI 10.1007/s11916-009-0037-6”. 
  3. Kuroczynski W, Peivandi A, Wagner D, Cronen B, Heinemann M, Pruefer D, Vahl CF. Analyse der chirurgischen Therapie des Vorhofscheidewanddefektes (ASD) bei Adoleszenten und Erwachsenen. Z Herz- Thorax- Gefäßchir 2006; 20: 96-101

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

Star of life.svg Przeczytaj ostrzeżenie dotyczące informacji medycznych i pokrewnych zamieszczonych w Wikipedii.