Uchówka ośla

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Uchówka ośla
Uchówka ośla: zdjęcie
Systematyka
Domena eukarionty
Królestwo grzyby
Gromada grzyby workowe
Klasa kustrzebniaki
Rząd kustrzebkowce
Rodzina Pyronemataceae
Rodzaj uchówka
Gatunek uchówka ośla
Nazwa systematyczna
Otidea onotica (Pers.) Fuckel
Jb. nassau. Ver. Naturk. 23-24: 330 (1870)

Uchówka ośla (Otidea onotica (Pers.) Fuckel) – gatunek grzybów z rodziny Pyronemataceae[1].

Systematyka i nazewnictwo[edytuj]

Pozycja w klasyfikacji według Index Fungorum: Otidea, Pyronemataceae, Pezizales, Pezizomycetidae, Pezizomycetes, Pezizomycotina, Ascomycota, Fungi[1].

Po raz pierwszy takson ten zdiagnozował w 1801 r. Persoon nadając mu nazwę Peziza onotica. Obecną, uznaną przez Index Fungorum nazwę nadał mu w 1870 r. Fuckel, przenosząc go do rodzaju Otidea[1].

Synonimów nazwy naukowej ma ok. 20[2]:

Nazwa polska według checklist[3].

Morfologia[edytuj]

Owocnik jednostronnie uchowaty, zwykle ze szczeliną aż do podstawy, zagięty, trochę korzeniowaty i biało filcowaty; warstwa zarodnikonośna mocno pomarańczowa do żółtej; od strony zewnętrznej delikatnie mączysty. Do 4 cm szerokości. Miąższ biały, bez zapachu, o łagodnym smaku[4].

Występowanie i siedlisko[edytuj]

Uchówka ośla notowana jest w Europie i Ameryce Północnej, poza tym podano jej stanowiska tylko w Bhutanie[5]. W Polsce jest stosunkowo rzadka[4].

Rośnie przeważnie małymi grupkami w lasach liściastych i iglastych.

Gatunki podobne[edytuj]

Znany jest cały szereg gatunków trudnych do rozróżnienia. Uchówka zajęcza (Otidea leporina) różni się tylko barwą rdzawożółtą – za młodu, a później cynamonowobrązową. W lasach bukowych występuje stosunkowo rzadka uchówka cytrynowożółta (Otidea conccinna); ma ona owocniki rosnące gęsto, mocno cytrynowożółte, zawinięte i jednostronnie szczelinowate[4].

Uchówka zajęcza – gatunek bardzo podobne do uchówki oślej

Przypisy

  1. a b c Index Fungorum (ang.). [dostęp 2013-11-12].
  2. Species Fungorum (ang.). [dostęp 2015-12-16].
  3. Maria Alicja Chmiel: Checklist of Polish Larger Ascomycetes. Krytyczna lista wielkoowocnikowych grzybów workowych Polski. Kraków: W. Szafer Institute of Botany, Polish Academy of Sciences, 2006. ISBN 978-83-89648-46-4.
  4. a b c Edmund Garnweidner, Hertha Garnweidner, Alicja Borowska, Alina Skirgiełło: Grzyby : przewodnik do poznawania i oznaczania grzybów Europy Środkowej. Warszawa: MUZA SA, 2006, s. 228. ISBN 83-7319-976-4.
  5. Discover Life Maps. [dostęp 2016-01-10].