Ucho (fortyfikacja)

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Orilion bastionu zamku w Dubnie
Ucho XX-wiecznego schronu[1]

Ucho[2][3] (orilion, orylon) – występy tworzące czoła bastionu lub czołowej ściany schronu bojowego, mające ochronić ścianę boczną schronu przed ogniem ukośnym.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Wielki Leksykon Uzbrojenia Wrzesień 1939 t. 37. Polowe schrony bojowe, wyd. 2014, okładka s. II
  2. Encyklopedia Techniki Wojskowej. Warszawa: Wydawnictwo MON, 1978.
  3. Janusz Bogdanowski: Architektura obronna w krajobrazie Polski od Biskupina do Westerplatte. Warszawa - Kraków: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1996.