To jest dobry artykuł

Uganda na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1984

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Uganda na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1984
Uganda
Kod MKOl UGA
Letnie Igrzyska Olimpijskie 1984
Los Angeles
Chorąży Ruth Kyalisima
Liczba zawodników 26 w 24 konkurencjach w 5 dyscyplinach
Medale
Pozycja: –.
Złoto
0
Srebro
0
Brąz
0
Razem
0

Reprezentacja Ugandy na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1984 liczyła 26 zawodników (24 mężczyzn i 2 kobiety), którzy startowali w pięciu dyscyplinach. Nie zdobyli oni żadnego medalu[1]. Chorążym Ugandy była lekkoatletka Ruth Kyalisima[2], specjalizująca się w biegach płotkarskich[3]. Nie można jednoznacznie ustalić najmłodszego i najstarszego reprezentanta, ponieważ data urodzenia dwóch kolarzy jest nieznana[1]. 22 zawodników debiutowało na igrzyskach[1].

Był to siódmy start tej reprezentacji na igrzyskach olimpijskich[2]. Najlepszym wynikiem, jaki osiągnęli reprezentanci tego kraju na Letnich Igrzyskach Olimpijskich 1984, była 5. pozycja ex aequo (porażka w ćwierćfinale), jaką Dodovic Owiny i Charles Lubulwa zajęli w Boksie.

Tło startu[edytuj | edytuj kod]

Narodowy Komitet Olimpijski powstał w 1950 roku[4], a Międzynarodowy Komitet Olimpijski zatwierdził go w 1956 roku.

Przed startem w Los Angeles, Ugandyjczycy mieli na koncie medale igrzysk olimpijskich. Jedyny złoty dla tego kraju wywalczył John Akii-Bua. Jak na razie[a] jedynym medalistą, który uczynił to więcej niż jeden raz, jest Leo Rwabwogo, który w latach 1968 i 1972, zdobył odpowiednio: brązowy i srebrny medal w Boksie[2][5].

Uganda na letnich igrzyskach olimpijskich zadebiutowała w 1956 roku (wówczas jako kolonia brytyjska). Do czasu startu w igrzyskach w Los Angeles, Ugandyjczycy zdobyli 5 medali[2].

Statystyki według dyscyplin[edytuj | edytuj kod]

Lp. Sport Mężczyźni Kobiety
1. Boks 11
2. Kolarstwo 2 0
3. Lekkoatletyka 8 2
4. Pływanie 1 0
5. Podnoszenie ciężarów 2 0
Łącznie 24 2

Boks[edytuj | edytuj kod]

Ugandę w Boksie reprezentowało jedenastu zawodników. Każdy z nich wystartował w jednej konkurencji. Dwóch zawodników rozpoczęło zawody 29 lipca, czterech 30 lipca, dwóch 31 lipca, jeden 1 sierpnia, jeden 3 sierpnia, zaś ostatni 6 sierpnia.

Jednym z zawodników, który rozpoczął zawody 29 lipca, był Charles Lubulwa, który wziął udział w rywalizacji pięściarzy w wadze piórkowej. W pierwszej rundzie zmierzył się z Shane'm Knoxem z Australii, z którym wygrał 3-2. W drugiej rundzie jego rywalem był Dieudonné Mzatsi z Gabonu, z którym wygrał 5-0. W następnej, trzeciej rundzie zmierzył się z Irlandczykiem, Paulem Fitzgeraldem, którego pokonał 3-2. W ćwierćfinale uległ 0-5 Peterowi Konyegwachie z Nigerii, i tym samym odpadł z rywalizacji o medale, zajmując 5. miejsce. W wadze piórkowej najlepszy był Meldrick Taylor ze Stanów Zjednoczonych[6].

Tego samego dnia wystartował także William Galiwango, który wziął udział w rywalizacji pięściarzy w wadze lekkopółśredniej. W pierwszej rundzie jego przeciwnikiem był Anthony Rose z Jamajki, którego pokonał 5-0. W kolejnej zmierzył się z Nigeryjczykiem Charles'em Nwokolo. Tym razem przegrał 0-5, i zakończył swój udział w igrzyskach. Zawody wygrał Jerry Page ze Stanów Zjednoczonych[7].

Następnego dnia kolejni Bokserzy z tego kraju rozpoczęli swoje pojedynki. Jednym z nich był William Bagonza, który wziął udział w rywalizacji pięściarzy w wadze papierowej. W pierwszej rundzie wygrał przez RSC z reprezentantem Iraku, Abbasem Zeghayerem. W drugiej jego przeciwnikiem był Paul Gonzales ze Stanów Zjednoczonych, z którym Bagonza przegrał 0–5. W całych zawodach wygrał wspomniany Paul Gonzales[8].

Tego samego dnia wystąpił kolejny zawodnik, którym był John Siryakibbe. Wziął on udział w rywalizacji pięściarzy w wadze koguciej. W pierwszej rundzie wygrał 3-2 z Wenezuelczykiem, Manuelem Vílchezem. W drugiej jego przeciwnikiem był Pedro Nolasco z Dominikany, z którym przegrał 0-5. W całych zawodach wygrał Włoch, Maurizio Stecca[9].

Kolejnym zawodnikiem, startującym w igrzyskach, był Patrick Lihanda. Wziął udział w zawodach w wadze średniej. Lihanda odpadł już w pierwszej rundzie po porażce z Koreańczykiem, Sin Jun-seopem, (0–5). W całych zawodach triumfował wspomniany Sin Jun-seop[10].

Również Jonathan Kiriisa wystąpił 30 lipca. Wziął udział w rywalizacji pięściarzy w wadze półciężkiej. W pierwszej rundzie wygrał 5-0 z Malijczykiem, Djiguiblem Traoré. W drugiej jego przeciwnikiem był Kevin Barry z Nowej Zelandii, z którym przegrał 2–3. W całych zawodach wygrał reprezentant Jugosławii, Ante Josipović[11].

Kolejnego dnia wystąpił m.in. John Kakooza, który wziął udział w rywalizacji Bokserów w wadze muszej. W pierwszej rundzie zmierzył się z Meksykaninem Fausto Garcíą, z którym przegrał (0-5). Mistrzem olimpijskim został Amerykanin, Steve McCrory[12].

Kolejnym reprezentantem Ugandy był Vicky Byarugaba, Bokser wagi lekkośredniej. W pierwszej rundzie miał wolny los. W drugiej jego rywalem był Simen Auseth z Norwegii, z którym wygrał 4-1. Kolejnym przeciwnikiem Byarugaby był Francuz Christophe Tiozzo, z którym przegrał 0-5. Mistrzem olimpijskim został Amerykanin, Frank Tate[13].

Następnym zawodnikiem z Ugandy był Peter Okumu, Bokser wagi półśredniej. W pierwszej rundzie miał wolny los. W drugiej jego rywalem był Neva Mkadala z Tanzanii, z którym wygrał 3-2. Jego następnym rywalem był Włoch Luciano Bruno, z którym przegrał 1-4. Mistrzem olimpijskim został Amerykanin, Mark Breland[14].

Kolejnym reprezentantem Ugandy był Geofrey Nyeko, Bokser wagi lekkiej. W pierwszej rundzie miał wolny los. W drugiej jego rywalem był Ama Sodogah z Togo, z którym wygrał 5-0. Kolejnym przeciwnikiem Nyeki był Amerykanin, Pernell Whitaker (zwycięzca całych zawodów[15]), z którym przegrał 0-5.

Ostatnim reprezentantem Ugandy, był Dodovic Owiny, który wziął udział w rywalizacji pięściarzy w wadze ciężkiej. W pierwszej rundzie miał wolny los. W drugiej jego rywalem był Michael Kenny z Nowej Zelandii, z którym Owiny wygrał przez RSC. Jego przeciwnikiem w ćwierćfinale był Willie deWit z Kanady, z którym ugandyjski Bokser przegrał przez nokaut, i tym samym odpadł z rywalizacji o medale, zajmując 5. miejsce. W wadze ciężkiej najlepszy był Henry Tillman ze Stanów Zjednoczonych[16].

Zawodnicy
Zawodnik Konkurencja 1/32 1/16 1/8 Ćwierćfinał Półfinał Finał Źródło
Przeciwnik
Wynik
Przeciwnik
Wynik
Przeciwnik
Wynik
Przeciwnik
Wynik
Przeciwnik
Wynik
Przeciwnik
Wynik
Pozycja
William Bagonza waga papierowa Iran Zeghayer
W RSC (druga runda)
Stany Zjednoczone Gonzales
P 0:5
NQ 9. [17]
John Kakooza waga musza Meksyk García
P 0:5
NQ 17. [18]
John Siryakibbe waga kogucia Wenezuela Vílchez
W 3:2
Dominikana Nolasco
P 0:5
NQ 17. [19]
Charles Lubulwa waga piórkowa Australia Knox
W 3:2
Gabon Mzatsi
W 5:0
Irlandia Fitzgerald
W 3:2
Nigeria Konyegwachie
P 0:5
NQ 5. [20]
Geofrey Nyeko waga lekka BYE Togo Sodogah
W 5:0
Stany Zjednoczone Whitaker
P 0:5
NQ 9. [21]
William Galiwango waga lekkopółśrednia Jamajka Rose
W 5:0
Nigeria Nwokolo
P 0:5
NQ 17. [22]
Peter Okumu waga półśrednia BYE Tanzania Mkadala
W 3:2
Włochy Bruno
P 1:4
NQ 9. [23]
Vicky Byarugaba waga lekkośrednia BYE Norwegia Auseth
W 4:1
Francja Tiozzo
P 0:5
NQ 9. [24]
Patrick Lihanda waga średnia Korea Południowa Sin J-s
P 0:5
NQ 17. [25]
Jonathan Kiriisa waga półciężka Mali Traoré
W 5:0
Nowa Zelandia Barry
P 2:3
NQ 9. [26]
Dodovic Owiny waga ciężka BYE Nowa Zelandia Kenny
W RSC (2 runda)
Kanada deWit
P TKO (1 runda)
NQ 5. [27]

Kolarstwo szosowe[edytuj | edytuj kod]

Ugandę w kolarstwie reprezentowało dwóch zawodników – Muharud Mukasa i Ernest Buule. Wystartowali w indywidualnym wyścigu ze startu wspólnego (odbył się on 29 lipca), jednakże obydwoje nie ukończyli go i zostali niesklasyfikowani. Mistrzem olimpijskim został Alexi Grewal ze Stanów Zjednoczonych[28].

Zawodnicy
Zawodnik Konkurencja Czas Pozycja Źródło
Muharud Mukasa wyścig ze startu wspólnego DNF [29]
Ernest Buule DNF [30]

Lekkoatletyka[edytuj | edytuj kod]

Ugandę w lekkoatletyce reprezentowało dziesięcioro zawodników (8 mężczyzn i 2 kobiety). 6 zawodników wystartowało w jednej konkurencji, a czterech wystąpiło w dwóch konkurencjach. Trzech zawodników wystąpiło 3 sierpnia, trzech 4 sierpnia, jeden 5 sierpnia, jeden 6 sierpnia, dwóch 12 sierpnia, a sztafeta 4 razy 400 metrów wystąpiła 10 sierpnia.

Jednym z pierwszych lekkoatletów ugandyjskich, którzy startowali w Los Angeles, był Charles Mbazira, który wziął udział w rywalizacji sprinterów w biegu na 100 metrów. Mbazira startował z trzeciego toru w drugim biegu eliminacyjnym. Z wynikiem 11,03 zajął 7. miejsce, co nie dało mu awansu do następnej rundy. W łącznej klasyfikacji pierwszej rundy zajął 69. miejsce na 82 sprinterów, którzy wystąpili w eliminacjach[31]. Zwycięzcą tej konkurencji został Carl Lewis ze Stanów Zjednoczonych[32].

Kolejnym reprezentantem Ugandy był Peter Rwamuhanda, który startował w eliminacjach biegu na 400 metrów przez płotki. Wystąpił w biegu eliminacyjnym nr 8, gdzie wylosował zewnętrzny, ósmy tor. Jego czas (50,55) pozwolił mu na zajęcie czwartego miejsca, a w generalnej klasyfikacji pierwszej rundy zajął 23. miejsce na 45 startujących (nie przeszedł eliminacji)[33]. Zwycięzcą tej konkurencji został Edwin Moses ze Stanów Zjednoczonych[34].

Pierwszą kobietą reprezentująca Ugandę na tych igrzyskach, była Evelyn Adiru – specjalizująca się w biegu na 800 metrów. Wystąpiła w biegu eliminacyjnym nr 3, gdzie wylosowała zewnętrzny, ósmy tor. Jej czas (2:07,39) pozwolił jej na zajęcie szóstego miejsca, a w generalnej klasyfikacji pierwszej rundy zajęła 21. miejsce na 25 startujących (nie przeszła eliminacji). Zwyciężczynią tej konkurencji została Doina Beşliu-Melinte z Rumunii[35].

Następnego dnia, w eliminacjach biegu na 400 metrów pojawiło się dwóch ugandyjskich sprinterów – Moses Kyeswa i Mike Okot. Pierwszy z nich wystąpił w biegu eliminacyjnym nr 5, gdzie wylosował zewnętrzny, pierwszy tor. Jego czas (46,78) pozwolił mu na zajęcie czwartego miejsca, jednakże nie przeszedł eliminacji. Zaś drugi z Ugandyjczyków wystartował w dziesiątym biegu eliminacyjnym (wylosował tor nr 1). Uzyskał czas 46,68, co pozwoliło mu na zajęcie piątego miejsca, jednakże podobnie jak Kyeswa, nie awansował do dalszej fazy zawodów. W generalnej klasyfikacji pierwszej rundy zajęli odpowiednio: 41. i 34. miejsce (na 80 startujących). Zwycięzcą tej konkurencji został Alonzo Babers ze Stanów Zjednoczonych[36].

Jedynym przedstawicielem konkurencji technicznych był Justin Arop, który specjalizował się w rzucie oszczepem. W kwalifikacjach wystąpił w grupie B. W najlepszej próbie uzyskał odległość 69,76 m, tym samym nie wypełnił minimum potrzebnego do awansu do finału (83 metry) i został sklasyfikowany na 27. miejscu w gronie 28. uczestników tej konkurencji. Mistrzem olimpijskim został Arto Härkönen z Finlandii[37].

Następnego dnia, w eliminacjach biegu na 400 metrów przez płotki wystartowała Ruth Kyalisima. W eliminacjach pobiegła w trzecim biegu eliminacyjnym, gdzie wylosowała tor nr 7. Czas, który uzyskała (57,38), dał jej awans (zajęła 3. miejsce w tym biegu) do biegu półfinałowego, który odbył się dzień później. Tam zaś startowała w drugim półfinale, gdzie wylosowała czwarty tor. Uzyskawszy wynik 57,02 (który jest zarazem jej rekordem życiowym), zajęła 7. miejsce, i nie awansowała do finału. W końcowej klasyfikacji zajęła 14. miejsce (na 26 zawodniczek). Zwyciężyła Marokanka, Nawal El-Moutawakel[38].

6 sierpnia, w biegu na 200 metrów wystartował John Goville. W eliminacjach startował z siódmego toru w dziesiątym biegu eliminacyjnym. Zajął drugie miejsce, przegrywając ze zwycięzcą o 0,27 sekundy (Goville uzyskał czas 21,59) a tym samym awansował do biegu ćwierćfinałowego, który odbył się tego samego dnia[39]. W tym zaś (startując z siódmego toru w trzecim biegu ćwierćfinałowym) uzyskał czas 21,55, jednakże nie awansował do biegów półfinałowych. W łącznej klasyfikacji zajął 29. miejsce na 30 startujących. Zwycięzcą tej konkurencji został Carl Lewis ze Stanów Zjednoczonych[40].

10 sierpnia w sztafecie 4 razy 400 metrów wystartowało czterech ugandyjskich sprinterów w składzie: Goville, Kyeswa, Rwamuhanda, Okot. Startowali w drugim biegu eliminacyjnym, w którym to uzyskali czas 3:06,65, a tym samym awansowali do półfinału, który odbył się tego samego dnia[41]. Startowali w pierwszym biegu półfinałowym, w którym zajęli czwarte miejsce (uzyskali czas 3:04,02), jednak mimo to awansowali do finału[42]. Ten zaś odbył się następnego dnia. Ugandyjczycy po raz kolejny poprawili swój wynik (tym razem uzyskując czas 3:02,09) i zajęli 7. miejsce, wyprzedzając jedynie ekipę Kanady[43]. Zwyciężyła sztafeta amerykańska[43].

Ostatnimi reprezentantami Ugandy w Los Angeles, byli Vincent Ruguga i Wilson Achia. Rozpoczęli oni swój występ od finału w biegu maratońskim. Ruguga uzyskał czas 2:17:54, i przybiegł na metę jako 29. zawodnik , zaś Achia nie ukończył biegu i został niesklasyfikowany. Zwycięzcą tej konkurencji został Carlos Lopes z Portugalii[44].

Mężczyźni
Kobiety
Zawodnik Konkurencja Eliminacje Ćwierćfinał Półfinał Finał Źródło
Rezultat Miejsce Rezultat Miejsce Rezultat Miejsce Rezultat Miejsce
Charles Mbazira bieg na 100 m 11,03 69. NQ [45]
John Goville bieg na 200 m 21,59 43. Q 21,55 29. NQ [46]
Moses Kyeswa bieg na 400 m 46,78 41. NQ [47]
Mike Okot 46,68 34. NQ [48]
Vincent Ruguga maraton 2:17:54 29. [49]
Wilson Achia DNF [50]
Peter Rwamuhanda bieg na 400 m przez płotki 50,55 23. NQ [51]
Peter Rwamuhanda
John Goville
Mike Okot
Moses Kyeswa
sztafeta 4 × 400 m 3:06,65 13. Q 3:04,02 9. q 3:02,09 7. [41]
[42]
[43]
Zawodnik Konkurencja Eliminacje Finał Źródło
Rezultat Miejsce Rezultat Miejsce
Justin Arop rzut oszczepem 69,76 27. NQ [52]
Kobiety
Zawodniczka Konkurencja Eliminacje Półfinał Finał Źródło
Rezultat Miejsce Rezultat Miejsce Rezultat Miejsce
Evelyn Adiru bieg na 800 m 2:07,39 21. NQ [53]
Ruth Kyalisima bieg na 400 m przez płotki 57,38 11. Q 57,02 14. NQ [3]

Pływanie[edytuj | edytuj kod]

Ugandę w pływaniu reprezentował jeden zawodnik. Był nim Daniel Mulumba, który wystąpił w jednej konkurencji.

31 lipca Ugandyjczyk wystąpił w eliminacjach wyścigu na 100 metrów stylem dowolnym. Mulumba startował w dziewiątym wyścigu eliminacyjnym. Z wynikiem 1:07,86 zajął ostatnie, 8. miejsce w swoim wyścigu eliminacyjnym i tym samym nie awansował do następnej fazy zawodów (w łącznej klasyfikacji zajął ostatnie, 68. miejsce[54]). Zwycięzcą tej konkurencji został Rowdy Gaines ze Stanów Zjednoczonych[55].

Mężczyźni
Zawodnik Konkurencja Eliminacje Finał B Finał Źródło
Czas Miejsce Czas Miejsce Czas Miejsce
Daniel Mulumba 100 m stylem dowolnym 1:07,86 68. NQ [56]

Podnoszenie ciężarów[edytuj | edytuj kod]

Uganda w podnoszeniu ciężarów reprezentowana była przez dwóch sztangistów. Każdy z nich wystartował w jednej konkurencji.

Jako pierwszy podczas igrzysk wystąpił Fred Bunjo, który wystartował w kategorii do 75 kilogramów. W rwaniu dwie próby na 100 i 105 kilogramów miał udane, natomiast próbę na 110 kilogramów spalił. Rwanie zakończył na 20. miejscu[57]. W podrzucie wszystkie trzy próby na 130, 135 i 140 kilogramów miał udane. Podrzut zakończył na 18. miejscu[58], i z wynikiem 245 kilogramów w dwuboju zajął 18. miejsce wyprzedzając jednego sklasyfikowanego i dwóch niesklasyfikowanych zawodników[59]. Zwycięzcą tej konkurencji został Karl-Heinz Radschinsky z RFN[60].

Kolejnym reprezentantem Ugandy był John Kyazze. Startował w kategorii do 110 kilogramów. W rwaniu dwie próby na 92,5 oraz na 95 kilogramów spalił, natomiast trzeciej próby nie wykonał[61]. W podrzucie pierwszą próbę na 115 kilogramów miał udaną, następną na 120 kilogramów spalił, natomiast ostatnią na 120 kilogramów, zaliczył. Podrzut zakończył na 12. miejscu[62]. Jednakże nie zaliczywszy rwania, Kyazze został niesklasyfikowany[63]. Zwycięzcą tej konkurencji został Norberto Oberburger z Włoch[60].

Zawodnicy
Zawodnik Konkurencja Rwanie Podrzut Razem Pozycja Źródło
Wynik Pozycja Wynik Pozycja
Fred Bunjo waga do 75 kg 105 kg 18. 140 kg 18. 245 kg 18. [64]
John Kyazze waga do 110 kg DNF 120 kg 12. DNF [65]

Uwagi

  1. Stan po LIO 2012

Przypisy

  1. a b c Uganda at the 1984 Los Angeles Summer Games (ang.). Sports-Reference.com. [dostęp 2012-08-09].
  2. a b c d Uganda (ang.). Sports-Reference.com. [dostęp 2012-08-05].
  3. a b Ruth Kyalisima (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2012-08-18].
  4. Uganda (ang.). olympic.org. [dostęp 2012-08-05].
  5. Leo Rwabwogo (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2012-08-18].
  6. Boxing at the 1984 Los Angeles Summer Games: Men's Featherweight (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2012-08-05].
  7. Boxing at the 1984 Los Angeles Summer Games: Men's Light–Welterweight (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2012-08-08].
  8. Boxing at the 1984 Los Angeles Summer Games: Men's Light Flyweight (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2012-08-05].
  9. Boxing at the 1984 Los Angeles Summer Games: Men's Bantamweight (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2012-08-05].
  10. Boxing at the 1984 Los Angeles Summer Games: Men's Middleweight (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2012-08-05].
  11. Boxing at the 1984 Los Angeles Summer Games: Men's Light-Heavyweight (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2012-08-05].
  12. Boxing at the 1984 Los Angeles Summer Games: Men's Flyweight (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2012-08-05].
  13. Boxing at the 1984 Los Angeles Summer Games: Men's Light-Middleweight (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2012-08-05].
  14. Boxing at the 1984 Los Angeles Summer Games: Men's Welterweight (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2012-08-05].
  15. Boxing at the 1984 Los Angeles Summer Games: Men's Lightweight (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2012-08-05].
  16. Boxing at the 1984 Los Angeles Summer Games: Men's Heavyweight (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2012-08-05].
  17. William Bagonza (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2012-08-18].
  18. John Kakooza (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2012-08-18].
  19. John Siryakibbe (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2012-08-18].
  20. Charles Lubulwa (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2012-08-18].
  21. Geofrey Nyeko (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2012-08-18].
  22. William Galiwango (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2012-08-18].
  23. Peter Okumu (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2012-08-18].
  24. Vicky Byarugaba (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2012-08-18].
  25. Patrick Lihanda (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2012-08-18].
  26. Jonathan Kiriisa (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2012-08-18].
  27. Dodovic Owiny (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2012-08-18].
  28. Cycling at the 1984 Los Angeles Summer Games: Men's Road Race, Individual (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2012-08-18].
  29. Muharud Mukasa (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2012-08-18].
  30. Ernest Buule (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2012-08-18].
  31. Athletics at the 1984 Los Angeles Summer Games: Men's 100 metres Round One (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2012-08-18].
  32. Athletics at the 1984 Los Angeles Summer Games: Men's 100 metres Final (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2012-08-05].
  33. Athletics at the 1984 Los Angeles Summer Games: Men's 400 metres Hurdles Round One (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2012-08-18].
  34. Athletics at the 1984 Los Angeles Summer Games: Men's 400 metres Hurdles Final (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2012-08-18].
  35. Athletics at the 1984 Los Angeles Summer Games: Women's 800 metres Final (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2012-08-18].
  36. Athletics at the 1984 Los Angeles Summer Games: Men's 800 metres Final (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2012-08-18].
  37. Athletics at the 1984 Los Angeles Summer Games: Men's Javelin Throw Qualifying Round (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2012-08-18].
  38. Athletics at the 1984 Los Angeles Summer Games: Women's 400 metres Hurdles Final (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2012-08-18].
  39. Athletics at the 1984 Los Angeles Summer Games: Men's 200 metres Round One (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2012-08-18].
  40. Athletics at the 1984 Los Angeles Summer Games: Men's 200 metres Final (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2012-08-18].
  41. a b Athletics at the 1984 Los Angeles Summer Games: Men's 4 × 400 metres Relay Round One (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2012-08-18].
  42. a b Athletics at the 1984 Los Angeles Summer Games: Men's 4 × 400 metres Relay Semi-Finals (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2012-08-18].
  43. a b c Athletics at the 1984 Los Angeles Summer Games: Men's 4 × 400 metres Relay Final (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2012-08-18].
  44. Athletics at the 1984 Los Angeles Summer Games: Men's Marathon (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2012-08-18].
  45. Charles Mbazira (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2012-08-18].
  46. John Goville (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2012-08-18].
  47. Moses Kyeswa (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2012-08-18].
  48. Mike Okot (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2012-08-18].
  49. Vincent Ruguga (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2012-08-18].
  50. Wilson Achia (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2012-08-18].
  51. Peter Rwamuhanda (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2012-08-18].
  52. Justin Arop (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2012-08-18].
  53. Evelyn Adiru (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2012-08-18].
  54. Swimming at the 1984 Los Angeles Summer Games: Men's 100 metres Freestyle Round One (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2012-08-05].
  55. Swimming at the 1984 Los Angeles Summer Games: Men's 100 metres Freestyle Final (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2012-08-05].
  56. Daniel Mulumba (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2012-08-18].
  57. Weightlifting at the 1984 Los Angeles Summer Games: Men's Middleweight Snatch (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2012-08-13].
  58. Weightlifting at the 1984 Los Angeles Summer Games: Men's Middleweight Clean & Jerk (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2012-08-13].
  59. Weightlifting at the 1984 Los Angeles Summer Games: Men's Middleweight (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2012-08-13].
  60. a b Weightlifting at the 1984 Los Angeles Summer Games (ang.). sports-reference. [dostęp 2012.06.24].
  61. Weightlifting at the 1984 Los Angeles Summer Games: Men's Heavyweight II Snatch (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2012-08-18].
  62. Weightlifting at the 1984 Los Angeles Summer Games: Men's Heavyweight II Clean & Jerk (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2012-08-18].
  63. Weightlifting at the 1984 Los Angeles Summer Games: Men's Heavyweight II (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2012-08-18].
  64. Fred Bunjo (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2012-08-18].
  65. John Kyazze (ang.). sports-reference.com. [dostęp 2012-08-18].