Ugo Ehiogu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ugo Ehiogu
ilustracja
Pełne imię i nazwisko Ugochukwu Ehiogu
Data i miejsce urodzenia 3 listopada 1972
Londyn
Data i miejsce śmierci 21 kwietnia 2017
Londyn
Wzrost 188 cm
Pozycja środkowy obrońca
Kariera juniorska
Lata Klub
Senrab FC
West Bromwich Albion
Kariera seniorska
Lata Klub Wyst. Gole
1989–1991 West Bromwich Albion 2 (0)
1991–2000 Aston Villa 237 (12)
2000–2007 Middlesbrough FC 126 (7)
2006–2007 Leeds United (wyp.) 6 (1)
2007–2008 Rangers FC 9 (1)
2008–2009 Sheffield United 25 (1)
2012 Wembley FC 0 (0)
W sumie: 405 (22)
Kariera reprezentacyjna
Lata Reprezentacja Wyst. Gole
1992–1993  Anglia U-21 15 (1)
1994  Anglia B 1 (0)
1996–2002  Anglia 4 (1)
W sumie: 20 (2)
Kariera trenerska
Lata Drużyna
2014–2017 Tottenham Hotspur U23

Ugochukwu „Ugo” Ehiogu (ur. 3 listopada 1972 w Homerton w Londynie, zm. 21 kwietnia 2017[1]) – angielski piłkarz.

Czarnoskóry obrońca reprezentował Anglię na arenie międzynarodowej. Ehiogu rozpoczął rozmowy z Rangersami po propozycji transferu skierowanej do jego poprzedniego klubu, Middlesbrough FC i 22 stycznia 2007 podpisał roczny kontrakt z The Gers po wypełnieniu testów medycznych. 25 stycznia formalności transferowe zostały załatwione i Ehiogu oficjalnie dołączył do Rangers.

Middlesbrough (2000-2007)[edytuj | edytuj kod]

Przyszedł do Middlesbrough z Aston Villi w listopadzie 2000 za 8 milionów funtów, co było rekordem dla granatowo-bordowego zespołu Villi. Jego kariera w Boro rozpoczęła się bardzo źle, albowiem w czwartej minucie swojego debiutu uległ kontuzji, która wykreśliła go ze składu na długie miesiące. Pod dowództwem menedżera Briana Little dwa razy wywalczył z Aston Villą Puchar Ligi Angielskiej i w 1996 został pierwszy raz powołany do reprezentacji Anglii na mecz przeciwko Włochom.

Kiedy przebywał w drużynie Middlesbrough, szybko stał się pewniakiem w środku defensywy, a później partnerował kolejnemu angielskiemu internacjonałowi, Garethowi Southgate. Sezon 2003/04 „zaczął” bolesną kontuzją kolana, ale powrócił na mecz Carling Cup z Bolton Wanderers i pomógł kolegom w awansie. Stara kontuzja odnowiła mu się w sezonie następnym i Ugo musiał znowu opuścić kilkanaście ważnych meczów. Ehiogu zagrał 4 razy w reprezentacji Anglii, strzelając jednego gola.

Wypożyczenie do Leeds i transfer do Glasgow (2007)[edytuj | edytuj kod]

Chętnie zgodził się na wypożyczenie do West Bromwich Albion w styczniu 2006 – WBA było klubem, w którym jako szesnastolatek zaczynał swoją karierę, jednakże transfer został anulowany, gdy kilku ważnych futbolistów M'Borough uległo kontuzjom. 23 listopada 2006 został wypożyczony na 2 miesiące do Leeds, gdzie był zawodnikiem podstawowej jedenastki, partnerując Mattowi Heathowi na środku obrony. Zdobył dwa gole, z czego jeden był trafieniem samobójczym. Kiedy wypożyczenie się skończyło, Ehiogu odszedł do Szkocji, gdzie w derbach z Celtikiem dał zwycięstwo Niebieskim po wspaniałym strzale przewrotką.

W styczniu 2008 na zasadzie wolnego transferu Ehiogu trafił do Sheffield United, grającego w Football League Championship.

Zmarł 21 kwietnia 2017

Przypisy[edytuj | edytuj kod]