Układ mikrokanoniczny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Układ mikrokanoniczny to w fizyce statystycznej interpretacja układu wielu cząstek opisywanych rozkładem mikrokanonicznym, gdzie prawdopodobieństwo każdego mikrostanu jest jednakowe.

Własności układu[edytuj]

Układ mikrokanoniczny to taki, który jest całkowicie izolowany tzn., że:

  1. nie wymienia cząstek z otoczeniem
  2. nie wymienia energii z otoczeniem (izolowany adiabatycznie)
  3. ma stałą objętość

Suma statystyczna[edytuj]

W układzie definiujemy mikrokanoniczną sumę statystyczną, która dla układów dyskretnych jest po prostu liczbą wszystkich mikrostanów (Σ).

Dla układów ciągłych:

lub

gdzie:

Ω - mikrokanoniczna suma statystyczna

H - Hamiltonian układu

E - energia

N - liczba cząstek

h - stała Plancka

Prawdopodobieństwo mikrostanów[edytuj]

Gdy energia i-tego stanu jest mniejsza od E to:

w innym przypadku:

Związek z termodynamiką[edytuj]

Wtedy entropia układu wynosi:

( dla układów dyskretnych - ) i w granicy termodynamicznej jest równa entropii termodynamicznej.

Zobacz też[edytuj]

układ kanoniczny, układ wielki kanoniczny