Układ trygonalny

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Kryształ kwarcu – przykład minerału w układzie trygonalnym

Układ trygonalny – jeden z układów krystalograficznych.

W układzie trygonalnym trzy z czterech osi leżą w jednej płaszczyźnie, mają jednakową długość, a kąt między nimi wynosi 120°. Czwarta oś jest osią trzykrotną i jest prostopadła do pozostałych trzech. Osie i kąty są takie same jak w układzie heksagonalnym, jednak przekrój podstawowej formy graniastosłupa nie jest sześciokątny lecz trójkątny.

Typowymi postaciami krystalograficznymi tej grupy są:

W tym układzie krystalizuje około 9% minerałów; np. kalcyt, magnezyt, syderyt, smithsonit, brucyt, hematyt, korund, bizmut rodzimy, proustyt, pirargyryt, turmalin, milleryt, kwarc niskotemperaturowy, cynober, ilmenit, dolomit, willemit, dioptaz, fenakit.

Wikimedia Commons

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]