Układ wysokościowy

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Układy wysokości w Europie

Układ wysokości – układ, który tworzą wysokości normalne, odniesione do średniego poziomu morza.

W Polsce "poziom morza" odnosi się do:

Rzędne w układzie wysokości określa się na podstawie pomiarów geodezyjnych nawiązanych do punktów podstawowej osnowy geodezyjnej kraju – wysokościowej osnowy geodezyjnej.

Obowiązujący w Polsce układ wysokości Kronsztad (od 2012 roku posiadający oznaczenie: PL-KRON86-NH[2]) jest częścią państwowego systemu odniesień przestrzennych wprowadzonego Rozporządzeniem Rady Ministrów z 8 sierpnia 2000[3] i jedynym obowiązującym od 1 stycznia 2010. Układy wysokościowe Amsterdam, Triest oraz lokalne przestały obowiązywać z dniem 31 grudnia 2009, jednak w zasobach ośrodków geodezyjnych są nadal przechowywane i są używane przez geodetów jako obligatoryjne do czasu przejścia na jednolity układ odniesienia. Zgodnie z zapisami rozporządzenia z dnia 15 października 2012 roku, PL-KRON86-NH będzie formalnie obowiązywał do czasu wdrożenia układu wysokościowego PL-EVRF2007-NH, jednak nie dłużej niż do dnia 31 grudnia 2019 roku[2].

Oprócz układów wysokości odnoszących się do poziomu morza, występują również lokalne układy wysokości wyznaczone w terenie do konkretnych elementów (punktów) odniesienia. Przykładem lokalnych układów wysokości w Polsce są: układ wysokości Zero Wisły oraz układ wysokości miasta Łodzi (ŁAM).

Zobacz też[edytuj]

Przypisy