Ulica Browarna w Warszawie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Flag of Warsaw.svg Warszawa
ulica
Browarna
Powiśle
Ulica Browarna na wysokości ul. Leszczyńskiej
Ulica Browarna na wysokości ul. Leszczyńskiej
Przebieg
Ikona ulica skrzyżowanie.svg ul. Leszczyńska/Topiel/ul. Oboźna
Ikona ulica z prawej.svg ul. Radna
Ikona ulica z prawej.svg ul. Lipowa
Ikona ulica koniec T.svg ul. Wiślana
Ikona ulica skrzyżowanie.svg ul. Gęsta
Ikona ulica skrzyżowanie.svg ul. Karowa
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
ulica Browarna
ulica Browarna
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
ulica Browarna
ulica Browarna
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
ulica Browarna
ulica Browarna
Ziemia52°14′30,1″N 21°01′17,8″E/52,241694 21,021611

Ulica Browarna – jedna z ulic warszawskiego Powiśla.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Ulica powstała w roku 1768 u podnóża skarpy warszawskiej wraz ze swoim przedłużeniem – ulicami Furmańską i Sowią jako droga z jurdyki Mariensztatu do jurydyki Stanisławów.

Nazwa ulicy pochodzi od browaru królewskiego[1], istniejącego tu jeszcze w XVIII wieku. W tym czasie Browarna posiadała wyłącznie drewnianą zabudowę.

Po roku 1815 przy ulicy powstały niewielkie murowane kamieniczki o bardzo skromnym wystroju; luźno rozrzucone domy stały w okolicach ulic Karowej i nieistniejącej dziś Kokoszej. Zwartą zabudowę otrzymał jedynie końcowy odcinek pomiędzy ul. Gęstą i Furmańską. Na południe od ulicy Gęstej zabudowano tylko wschodnią pierzeję ulicy; przy stronie zachodniej nigdy nie wzniesiono większych budynków ze względu na podmokłość podnóża skarpy.

W połowie XIX wieku mieszkańcami Browarnej była uboga ludność, z czasem w znacznym stopniu żydowska.

Krótko przed rokiem 1930 w okolicy ulicy Karowej powstał sześciopiętrowy dom spółdzielni mieszkaniowej „Własność”, zaburzający swym gabarytem panoramę okolicy. Do roku 1939 ulica słynęła z licznych sklepików spożywczych i wędliniarskich, choć nadal była chaotycznie i ubogo zabudowana drewnianymi ruderami.

W okresie okupacji cała zabudowa ulicy została zniszczona; ostatnie ocalałe relikty rozebrano po roku 1960 wraz z budową osiedla Radna.

Pozostałe informacje[edytuj | edytuj kod]

  • Na początku XX wieku w wynajmowanym przez matkę pokoju na poddaszu domu przy ul. Browarnej 11 mieszkała młoda Apolonia Chałupiec, znana później jako Pola Negri[2].

Ważniejsze obiekty[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Kwiryna Handke: Dzieje Warszawy nazwami pisane. Warszawa: Muzeum Historyczne m.st. Warszawy, 2011, s. 139. ISBN 978-83-62189-08-3.
  2. Dorota Łańcucka: Pola Negri - 100 lat później.... polanegri.pl. [dostęp 2014-12-27].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]