Ulica Browarna w Warszawie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
ulica Browarna
Powiśle
Ilustracja
Ulica Browarna na wysokości ul. Leszczyńskiej
Państwo  Polska
Miejscowość Warszawa
Przebieg
Ikona ulica skrzyżowanie.svg ul. Leszczyńska/Topiel/ul. Oboźna
Ikona ulica z prawej.svg ul. Radna
Ikona ulica z prawej.svg ul. Lipowa
Ikona ulica koniec T.svg ul. Wiślana
Ikona ulica skrzyżowanie.svg ul. Gęsta
Ikona ulica skrzyżowanie.svg ul. Karowa
Położenie na mapie Warszawy
Mapa konturowa Warszawy, w centrum znajduje się punkt z opisem „ulica Browarna”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „ulica Browarna”
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa konturowa województwa mazowieckiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „ulica Browarna”
Ziemia52°14′30,1″N 21°01′17,8″E/52,241694 21,021611

Ulica Browarna – jedna z ulic warszawskiego Powiśla.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Ulica powstała w roku 1768 u podnóża skarpy warszawskiej wraz ze swoim przedłużeniem – ulicami Furmańską i Sowią jako droga z jurdyki Mariensztatu do jurydyki Stanisławów.

Nazwa ulicy pochodzi od browaru królewskiego[1], istniejącego tu jeszcze w XVIII wieku. W tym czasie Browarna posiadała wyłącznie drewnianą zabudowę.

Po roku 1815 przy ulicy powstały niewielkie murowane kamieniczki o bardzo skromnym wystroju; luźno rozrzucone domy stały w okolicach ulic Karowej i nieistniejącej dziś Kokoszej. Zwartą zabudowę otrzymał jedynie końcowy odcinek pomiędzy ul. Gęstą i Furmańską. Na południe od ulicy Gęstej zabudowano tylko wschodnią pierzeję ulicy; przy stronie zachodniej nigdy nie wzniesiono większych budynków ze względu na podmokłość podnóża skarpy.

W połowie XIX wieku mieszkańcami Browarnej była uboga ludność, z czasem w znacznym stopniu żydowska.

Krótko przed rokiem 1930 w okolicy ulicy Karowej powstał sześciopiętrowy dom spółdzielni mieszkaniowej „Własność”, zaburzający swym gabarytem panoramę okolicy. Do roku 1939 ulica słynęła z licznych sklepików spożywczych i wędliniarskich, choć nadal była chaotycznie i ubogo zabudowana drewnianymi ruderami.

W okresie okupacji cała zabudowa ulicy została zniszczona; ostatnie ocalałe relikty rozebrano po roku 1960 wraz z budową osiedla Radna.

Pozostałe informacje[edytuj | edytuj kod]

  • Na początku XX wieku w wynajmowanym przez matkę pokoju na poddaszu domu przy ul. Browarnej 11 mieszkała młoda Apolonia Chałupiec, znana później jako Pola Negri[2].

Ważniejsze obiekty[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Kwiryna Handke: Dzieje Warszawy nazwami pisane. Warszawa: Muzeum Historyczne m.st. Warszawy, 2011, s. 139. ISBN 978-83-62189-08-3.
  2. Dorota Łańcucka: Pola Negri - 100 lat później.... polanegri.pl. [dostęp 2014-12-27].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]