Ulica Domaniewska w Warszawie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ulica Domaniewska w Warszawie
Służewiec, Mokotów, Ksawerów
Ilustracja
Ulica Domaniewska przy Wołoskiej, widok w kierunku zachodnim
Państwo  Polska
Miejscowość Warszawa
Przebieg
Ikona ulica.svg ↑ ul. Nowobukowińska
Ikona ulica skrzyżowanie.svg światła ul. Puławska
Ikona ulica skrzyżowanie.svg światła al. Niepodległości
Ikona ulica z lewej.svg ul. Modzelewskiego
Ikona ulica z prawej.svg ul. Samochodowa
Ikona ulica z lewej.svg ul. Rodziny Hiszpańskiech
Ikona ulica z prawej.svg ul. Magazynowa
Ikona ulica skrzyżowanie.svg światła ul. Wołoska
Ikona ulica skrzyżowanie.svg światła ul. Postępu
Ikona ulica koniec T.svg ul. Suwak
Położenie na mapie Warszawy
Mapa konturowa Warszawy, blisko centrum po lewej na dole znajduje się punkt z opisem „Ulica Domaniewska w Warszawie”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „Ulica Domaniewska w Warszawie”
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa konturowa województwa mazowieckiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Ulica Domaniewska w Warszawie”
Ziemia52°10′59,9″N 21°00′25,4″E/52,183300 21,007045

Ulica Domaniewska – ulica w warszawskiej dzielnicy Mokotów.

W Miejskim Systemie Informacji przechodzi przez dwa obszary: Służewca i Ksawerowa. Jest jedną z ulic łączących ul. Puławską i al. Niepodległości z mokotowskim kompleksem biurowym.

Opis[edytuj | edytuj kod]

W latach 1972–1977 pomiędzy ulicą, aleją Niepodległości i aleją Wilanowską i terenami przemysłowymi wzniesiono osiedle mieszkaniowe Domaniewska, rozdzielone na dwa zespoły ulicą Modzelewskiego[1].

W latach 90. rozpoczął się proces zmiany funkcji tej części miasta z przemysłowej w usługową. Obecnie ulica Domaniewska jest jedną z głównych ulic największego w Warszawie kompleksu biurowego, który w związku z kłopotami komunikacyjnymi zyskał wśród mieszkańców miasta żartobliwą nazwę Mordoru – mrocznej krainy z powieści J.R.R. Tolkiena[2][3].

Ważniejsze obiekty[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Encyklopedia Warszawy. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1994, s. 141. ISBN 83-01-08836-2.
  2. Michał Wojtczuk. Służewiec w korku i kryzysie. „Gazeta Stołeczna”, s. 4, 22 czerwca 2016. 
  3. Joanna Gierak-Onoszko. M w Mordorze. „Polityka”, s. 32, 27 stycznia–2 lutego 2016. 
  4. MENU, domaniewska.pl [dostęp 2017-11-27] (pol.).