Ulica Garbarska w Warszawie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Flag of Warsaw.svg Warszawa
ulica
Garbarska
Mariensztat
Przebieg
Ikona ulica początek T.svg 130m ul. Krzywopoboczna/ ul. Sowia
Ikona ulica skrzyżowanie.svg ul. Mariensztat
Ikona ulica skrzyżowanie.svg ul. Źródłowa/ul. Białoskórnicza
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
ulica Garbarska
ulica Garbarska
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
ulica Garbarska
ulica Garbarska
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
ulica Garbarska
ulica Garbarska
Ziemia52°14′46,0″N 21°01′03,0″E/52,246125 21,017500

Ulica Garbarska – jedna z ulic warszawskiego Powiśla, pierzeja rynku Mariensztackiego.

Nazwa, nadana oficjalnie w 1770, nawiązywała do mieszkających tutaj garbarzy[1].

Historia[edytuj | edytuj kod]

Ulica Garbarska powstała po roku 1740, w roku 1762 znalazła się w obrębie nowo powstałej jurydyki Mariensztadt. Przebiegała wtedy od ul. Krzywopobocznej, później, po jej skróceniu - od ul. Grodzkiej. Przed rokiem 1770 przy Garbarskiej wznosiło się 12 dworów drewnianych, oraz ratusz jurydyki Mariensztadt; początkowo drewniany, po roku 1784 - murowany. Do końca XVIII wieku powstały tu parterowe domy murowane; w roku 1829 drewnianych obiektów było tu już tylko cztery. W jednym z nich w roku 1822 urodził się poeta Teofil Lenartowicz.

Po roku 1843 w pobliżu wzniesiono Wiadukt Pancera; zamknął on optycznie ulicę Garbarską.

Niemal równocześnie, od roku 1847 porządkowano rynek Mariensztacki; w połowie wieku XIX przy zachodniej pierzei wznosił się tylko ratusz, istniejący do roku 1862.

Po tym czasie przez dłuższy czas nie było tu nowych inwestycji: dwa nowe domy powstały dopiero w latach 1891-92. W latach 1910-15 u zbiegu z ulicą Nowy Zjazd wybudowano olbrzymią kamienicę Taubenhausa, jedną z najwyższych w mieście. Wejście do tego ośmiopiętrowego budynku znajdowało się na wysokości czwartego piętra; wiódł doń pomost z nasypu Wiaduktu Pancera.

Ulica Garbarska przed rokiem 1939 miała handlowy charakter; sąsiadowała z rynkiem, na którym było targowisko. Rok 1939 nie przyniósł wielkich zniszczeń; w 1944 spłonęły kamienice 3 i 5. Ocalała kamienica Trachtenberga, rozebrana niestety wraz z budową osiedla Mariensztat w latach 1948-1949, zlikwidowano wtedy także jedną z przecznic Garbarskiej - ulicę Pustą. Obecna, socrealistyczna zabudowa ulicy w niczym nie nawiązuje do jej przedwojennego wyglądu.

Upamiętnienia[edytuj | edytuj kod]

  • Wmurowana w 1952 tablica pamiątkowa na budynku nr 7, gdzie znajdował się dom, w którym urodził się Teofil Lenartowicz[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Kwiryna Handke: Dzieje Warszawy nazwami pisane. Warszawa: Muzeum Historyczne m.st. Warszawy, 2011, s. 147. ISBN 978-83-62189-08-3.
  2. Stanisław Ciepłowski: Wpisane w kamień i spiż. Inskrypcje pamiątkowe w Warszawie XVII–XX w.. Warszawa: Argraf, 2004, s. 76. ISBN 83-912463-4-5.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]