Ulica Gwarna w Poznaniu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
ulica Gwarna
Centrum
Ilustracja
Widok spod charakterystycznych podcieni
Państwo

 Polska

Miejscowość

Poznań

Długość

133 m[1]

Przebieg
Ikona ulica początek T.svg 0 m ul. Święty Marcin
Ikona ulica skrzyżowanie.svg 133 m ← ul. 27 Grudnia
↙ ul. Mielżyńskiego
ul. Fredry ↘
Położenie na mapie Poznania
Mapa konturowa Poznania, w centrum znajduje się punkt z opisem „ulica Gwarna”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, po lewej znajduje się punkt z opisem „ulica Gwarna”
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa konturowa województwa wielkopolskiego, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „ulica Gwarna”
Ziemia52°24′27,1″N 16°55′16,3″E/52,407520 16,921191
Tramwaj typu GT8 na przystanku Gwarna (2011)

Ulica Gwarna (dawniej: Młyńska, Górna Młyńska, Cesarzowej Wiktorii, Bronisława Pierackiego, Seweryna Mielżyńskiego oraz Alfreda Lampego[2][3][4]) – ulica w centrum Poznania (na osi północ-południe), stanowiąca łącznik handlowo-usługowy pomiędzy głównymi arteriami tego rejonu: Świętym Marcinem i ul. 27 Grudnia. Powstała w połowie XIX wieku. Nazwę wywodzi od swojego ruchliwego, gwarnego charakteru. Jest jednym z najczęściej zmieniających nazwę poznańskich traktów.

Funkcja i forma[edytuj | edytuj kod]

Przy ulicy dominuje funkcja handlowa i gastronomiczna, a poszczególne lokale przy zachodniej pierzei mieszczą się w charakterystycznych podcieniach (na prawie całej długości traktu).

Zabytki[edytuj | edytuj kod]

Do rejestru zabytków wpisane są kamienice pod numerami: 3, 5, 6, 7, 8, 9, 10, 11 i 13, pochodzące w większości z końca XIX wieku. Część z nich została przebudowana w latach 50. XX wieku[5]. Ciąg kamienic położonych przy wschodniej pierzei zaprojektował Gustav Schultz, a wzniesiono je w 2. połowie lat 60. XIX wieku. Bardzo bogato zdobione elewacje nawiązują do form renesansu włoskiego i manieryzmu. Jako dekorację zastosowano m.in. liście akantu, głowę Meduzy, uskrzydlone lwy i łabędzie. Częściowo zachowało się wyposażenie wnętrz i klatek schodowych[6].

Opisane obiekty[edytuj | edytuj kod]

Od północy:

Komunikacja[edytuj | edytuj kod]

W ciągu ulicy Gwarnej znajduje się dwutorowa trasa tramwajowa i przystanek Gwarna, który jako pierwszy w Poznaniu został przebudowany na przystanek wiedeński. W przeszłości na przystanku Gwarna zatrzymywały się także autobusy pospiesznej linii A, zlikwidowanej w 2012 roku[7]. 15 listopada 2021 roku, z uwagi na rozpoczęcie realizacji kolejnego etapu Projektu Centrum, torowisko zostało całkowicie wyłączone z ruchu liniowego[8].

Obecnie ulicą nie kursuje żadna linia miejskiego transportu zbiorowego.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Zarząd Dróg Miejskich w Poznaniu, Spis dróg publicznych będących w administracji ZDM Poznań [PDF], zdm.poznan.pl, 1 stycznia 2021 [dostęp 2021-11-18] (pol.).
  2. Jan Skuratowicz, Architektura Poznania 1890-1918, Wydawnictwo Naukowe UAM, Poznań, 1991, s.362, ISBN 83-232-0313-X
  3. Poznań – plan miasta, PPWK, Warszawa-Wrocław, 1983
  4. tablica Systemu Informacji Miejskiej in situ
  5. Praca zbiorowa, Poznań - spis zabytków architektury, Wydawnictwo Miejskie, Poznań, 2004, s.112, ISBN 83-89525-07-0
  6. Atlas architektury Poznania, Janusz Pazder (red.), Aleksandra Dolczewska, Poznań: Wydawnictwo Miejskie, 2008, s. 152, ISBN 978-83-7503-058-7, OCLC 316600366.
  7. Zenon Zabawny: Linia autobusowa A zostanie zastąpiona dwiema krótszymi (pol.). Poznań Nasze Miasto, 2012-08-23. [dostęp 2021-11-18].
  8. 15 listopada: powrót tramwajów na ulicę Dąbrowskiego (od mostu Teatralnego do rynku Jeżyckiego) i rozpoczęcie kolejnego etapu Projektu Centrum – zamknięcie dla ruchu tramwajowego ul. Św. Marcin (od Kaponiery do Gwarnej), Gwarnej i Towarowej (pol.). Zarząd Transportu Miejskiego w Poznaniu, 2021-11-08. [dostęp 2021-11-18].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Poznań - atlas aglomeracji 1:15.000, wyd. CartoMedia/Pietruska & Mierkiewicz, Poznań, 2010, ISBN 978-83-7445-018-8
  • tablica Systemu Informacji Miejskiej in situ