Ulica Jana Długosza w Warszawie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Flag of Warsaw.svg Warszawa
ulica Jana
Długosza
Młynów
Ulica Jana Długosza w Warszawie.jpg
Przebieg
Ikona ulica początek T.svg ul. Młynarska
Ikona ulica z lewej.svg ul. Szlenkierów
Ikona ulica z lewej.svg ul. Leonarda
Ikona ulica skrzyżowanie.svg ul. Eustachego Tyszkiewicza
Ikona ulica ślepy koniec.svg
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
ulica Jana Długosza
ulica Jana Długosza
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
ulica Jana Długosza
ulica Jana Długosza
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
ulica Jana Długosza
ulica Jana Długosza
Ziemia52°14′26,1″N 20°58′08,1″E/52,240583 20,968917

Ulica Jana Długosza – jedna z ulic warszawskiego osiedla Młynów, biegnąca od ul. Młynarskiej do ślepego zaułka przy ul. Płockiej.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Wytyczona przed rokiem 1930 ulica Długosza według planów miała początkowo biec od Karolkowej, przez teren Cmentarza ewangelicko-reformowanego, do czego nie doszło. Pierwszym obiektem przy ulicy były zabudowania działającej od roku 1930 fabryki hamulców kolejowych pod nr. 13.

Od roku 1935 prowadzono parcelację gruntów wzdłuż ulicy; do wybuchu wojny wzniesiono kilka utylitarnych trzypiętrowych kamienic. Wśród ich twórców odnajdujemy nazwiska znanych warszawskich budowniczych, takich jak Henryk Goldberg czy Bronisław Colonna-Czosnowski; do roku 1939 zabudowano nieparzystą pierzeję ulicy.

Wzniesione domy otrzymały wysokie numery, co wynikało z planu wytyczenia początkowego odcinka ulicy Długosza, od Karolkowej. Przedłużenie owo nigdy nie powstało, zaś zabudowa ulicy, dość utylitarna, w całości przetrwała okres okupacji.

19 lutego 1944 pod nr 29 odbyło się pierwsze posiedzenie warszawskiej Rady Narodowej, co upamiętnia odsłonięta 19 lutego 1959 tablica pamiątkowa[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Stanisław Ciepłowski: Napisy pamiątkowe w Warszawie XVII-XX w. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1987, s. 52. ISBN 83-01-06109-X.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]