Ulica Kolska w Warszawie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Flag of Warsaw.svg Warszawa
ulica
Kolska
Powązki
Ulica Kolska, widok w kierunku wschodnim
Ulica Kolska, widok w kierunku wschodnim
Przebieg
Ikona ulica początek T.svg ul. Okopowa
Ikona ulica.svg
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
ulica Kolska
ulica Kolska
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
ulica Kolska
ulica Kolska
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
ulica Kolska
ulica Kolska
Ziemia52°15′03,1″N 20°58′43,4″E/52,250861 20,978722

Ulica Kolska – ulica w warszawskiej dzielnicy Wola, biegnąca od ul. Okopowej do muru cmentarza żydowskiego.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Ulica powstała i otrzymała nazwę ok. 1925[1]. Wytyczono ją jako gospodarcze i komunikacyjne zaplecze ul. Spokojnej[1].

W 1929 odnotowano istnienie zabudowy na czterech posesjach, z czego trzy przyporządkowane były numeracji ulicy Kolskiej[1]. W latach 20. powstała tam wytwórnia asfaltu i smoły braci F. i J. Cyganów, przypisano ją jednak do numeracji ul. Spokojnej[1]. Pozostałe parcele w okresie międzywojennym zajmowały ogrody i nieużytki[1].

W czasie powstania warszawskiego, 11 sierpnia 1944, na ul. Spokojnej został odcięty pluton „Felek” wchodzący w skład batalionu „Zośka”[2]. Podczas odwrotu przez ogrody przy ul. Kolskiej dostał się on pod ostrzał przez Niemców atakujących od strony cmentarza Powązkowskiego[2]. Poległo kilkunastu powstańców, wśród nich dowódca plutonu Konrad Okolski ps. Kuba[2].

W czasie II wojny światowej zabudowa ul. Kolskiej nie została zniszczona[1].

Od 1964 pod nr. 2/4 ma siedzibę utworzona w 1956 Izba Wytrzeźwień w m.st. Warszawie[3]. Z tego względu adres „Kolska” wśród warszawiaków został powiązany ze stanami upojenia alkoholowego czy alkoholizmem[4] i w tym kontekście występuje np. w piosenkach Staśka Wielanka „Ja samokrytycznie” (Na Kolskiej już izba mnie zna) czy zespołu Endefis „Przez to wszystko jesteśmy obojętni” (co drugą noc kima na Kolskiej). W 2009 nazwę izby zmieniono na Stołeczny Ośrodek dla Osób Nietrzeźwych[5]. Zapewnia on pobyt osobom z terenu Warszawy doprowadzanym do stanu wytrzeźwienia (Dział Izba Wytrzeźwień) lub deklarującym przerwanie ciągu alkoholowego (Dział Przerywania Ciągów Alkoholowych)[6].

Pod nr. 13 ma siedzibę Pracownia Cieczy Instytutu Technicznego Wojsk Lotniczych[7], a pod nr. 12 wzniesiono nową siedzibę NASK PIB[8].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c d e f Jarosław Zieliński: Atlas dawnej architektury ulic i placów Warszawy. Tom 6. Kępna-Koźmińska. Warszawa: Biblioteka Towarzystwa Opieki nad Zabytkami, 2000, s. 88. ISBN 83-88372-04-4.
  2. a b c Adam Borkiewicz: Powstanie warszawskie. Zarys działań natury wojskowej. Warszawa: Instytut Wydawniczy „Pax”, 1969, s. 150.
  3. Encyklopedia Warszawy. Warszawa: Wydawnictwo Naukowe PWN, 1994, s. 282. ISBN 83-01-08836-2.
  4. Krzysztof Gottesman, Apartamenty na Kolskiej, generalicja na Stawkach, „Pamięć.pl”, 2 (47)/2016, Instytut Pamieci Narodowej – Komisja Scigania Zbrodni przeciwko Narodowi Polskiemu, 2016, s. 8–9.
  5. Uchwała nr LXVII/2101/2009 Rady Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 26 listopada 2009 r. w sprawie zmiany nazwy i statutu Izby Wytrzeźwień w m.st. Warszawie. W: Dziennik Urzędowy Województwa Mazowieckiego nr 221 poz. 7005 [on-line]. edziennik.mazowieckie.pl, 30 grudnia 2009. [dostęp 2018-11-28].
  6. Stołeczny Ośrodek dla Osób Nietrzeźwych. W: Urząd m.st. Warszawy [on-line]. um.warszawa.pl, 13 kwietnia 2018. [dostęp 2018-11-28].
  7. Dane Instytutu. W: Instytut Techniczny Wojsk Lotniczych [on-line]. itwl.pl. [dostęp 2018-11-29].
  8. Wydarzenia 2016. Nowa siedziba NASK. nask.pl. [dostęp 2018-11-28].