Ulica Królewska w Warszawie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj
Flag of Warsaw.svg Warszawa
ulica
Królewska
Śródmieście Północne
Długość: 1,1 km
Ul. Królewska przy Marszałkowskiej,9 widok w kierunku zachodnim
Ul. Królewska przy Marszałkowskiej,
9 widok w kierunku zachodnim
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
ulica  Królewska
ulica Królewska
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
ulica  Królewska
ulica Królewska
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
ulica  Królewska
ulica Królewska
Ziemia52°14′20,4″N 21°00′33,3″E/52,239000 21,009250

Ulica Królewska – jedna z ulic warszawskiego Śródmieścia.

Przebieg[edytuj]

Ulica rozpoczyna swój bieg od skrzyżowania z Krakowskim Przedmieściem i biegnie na zachód, mijając Pasaż Wacława Niżyńskiego, by dalej kreślić południową pierzeję pl. marsz. Józefa Piłsudskiego. Następnie krzyżuje się z ulicami: Mazowiecką, bpa Juliana Burschego i Marszałkowską, a kończy swój bieg na Granicznej, gdzie rozwidla się na ulice Grzybowską i Twardą.

Historia[edytuj]

Ulica Królewska powstała w okresie kluczowego rozwoju staromiejskiej części Warszawy, a więc najpewniej w okresie XVI-XVII wieku. Od samego początku łączyła Trakt Królewski z Grzybowem. Została uregulowana ok. 1725 w związku z realizacją Osi Saskiej, z czym związana jest nazwa ulicy[1].

Przed 1730 przy ulicy wybudowano pałac Franciszka Bielińskiego (pałac Bielińskich), zaprojektowany przez Józefa Fontanę[2].

W XVIII w. na rogu Marszałkowskiej i Królewskiej znajdowała się otwarta w 1784 Operalnia, pierwszy w Polsce teatr zawodowy. W 1816 na tyłach ulic Królewskiej i Marszałkowskiej powstało targowisko przeniesione z Pociejowa (później w tym miejscu stanęła kamienica Hersego). W 1820 teren na nowo został zadrzewiony i otrzymał nazwę placu Zielonego.

W 1895 zburzono Pałac Bielińskich, w miejscu którego wzniesiono trzy czteropiętrowe kamienice[3].

26 marca 1908 ulicą Królewską pojechał pierwszy w stolicy elektryczny wóz tramwajowy, jednak nadal można zauważyć na ulicy tory wystające przez rozjechany asfalt. Pierwszy autobus pojawił się tutaj w 1957 był to autobus 106.

W okresie międzywojennym pod nr 14 znajdował się gmach Giełdy Państwowej.

Ważniejsze obiekty[edytuj]

Przypisy

  1. Kwiryna Handke: Dzieje Warszawy nazwami pisane. Warszawa: Muzeum Historyczne m.st. Warszawy, 2011, s. 159. ISBN 978-83-62189-08-3.
  2. Jarosław Zieliński: Atlas dawnej architektury ulic i placów Warszawy. Tom 8. Plac Krasińskich–Kwiatowa. Warszawa: Biblioteka Towarzystwa Opieki nad Zabytkami, 2002, s. 74–75. ISBN 83-88372-20-3.
  3. Jarosław Zieliński: Atlas dawnej architektury ulic i placów Warszawy. Tom 8. Plac Krasińskich–Kwiatowa. Warszawa: Biblioteka Towarzystwa Opieki nad Zabytkami, 2002, s. 85. ISBN 83-88372-20-3.
  4. Marta Leśniakowska: Architektura w Warszawie 1945–1965. Warszawa: Arkada Pracownia Historii Sztuki, 2003, s. 165. ISBN 83-908950-6-4.