Ulica Mińska w Warszawie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ulica Mińska w Warszawie
Kamionek
Ilustracja
Ulica Mińska przy ul. Gocławskiej
Państwo

 Polska

Miejscowość

Warszawa

Przebieg
Ikona ulica początek T.svg 0m ul. Grochowska
Ikona ulica skrzyżowanie.svg 190m ul. Kamionkowska, ul. Bliska
Ikona ulica z prawej.svg 380m ul. Głucha
Ikona ulica z prawej.svg 580m ul. Gocławska
Ikona ulica z prawej.svg 705m ul. Rybna
Ikona ulica z prawej.svg 755m ul. Wawerska
Ikona ulica skrzyżowanie.svg 815m ul. Chodakowska
Ikona ulica w prawo L z odchodzacym deptakiem.svg 920m ul. Stanisławowska
Ikona deptak z prawej deptak.svg 955m ul. Owsiana
Ikona ulica z prawej.svg 1110m ul. Terespolska
Ikona ulica skrzyżowanie.svg 1380m ul. Podskarbińska,
ul. W. Chrzanowskiego ↓
Położenie na mapie Warszawy
Mapa konturowa Warszawy, w centrum znajduje się punkt z opisem „Ulica Mińska w Warszawie”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, blisko centrum na prawo znajduje się punkt z opisem „Ulica Mińska w Warszawie”
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa konturowa województwa mazowieckiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „Ulica Mińska w Warszawie”
Ziemia52°14′52,0″N 21°03′24,0″E/52,247778 21,056667

Ulica Mińska – ulica na osiedlu Kamionek w dzielnicy Praga-Południe w Warszawie. Zaczyna swój bieg od ulicy Grochowskiej, a kończy na skrzyżowaniu z Podskarbińską.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W XIX w. była to droga rozdzielająca pola we wsi Skaryszew[1]. Wzdłuż ulicy stały wówczas domy z ogrodami. W latach 1891–1892 pod nr. 15 wzniesiono kamienicę Tymoteusza i Julii Borensztedtów[2]. Była to pierwsza wielokondygnacyjna kamienica czynszowa przy tej ulicy[2].

W 1899 pod nr. 25 powstała fabryka Towarzystwa Akcyjnego Lnianej i Jutowej Manufaktury[3]. W 1914 zatrudniała ok. 600 pracowników[3]. Po 1918 na jej miejscu powstały Zakłady Amunicyjne „Pocisk”.

Na początku lat 50. XX wieku teren zniszczonych zakładów „Pocisk” przejęła Warszawska Fabryka Motocykli. Były w niej produkowane motocykle WFM oraz skuter Osa. W 1965 roku produkcję przeniesiono do Szczecina, a budynki WFM zostały przejęte przez Państwowe Zakłady Optyczne.

W 1950 pod nr. 65 uruchomiono drukarnię im. Rewolucji Październikowej, jeden z największych zakładów poligraficznych w Polsce[4]. Po 1989 nazwę zmieniono na Drukarnię Naukowo-Techniczną.

Pod nr. 69 działały zakłady naprawcze obrabiarek Ponar-Remo. Zostały zlikwidowane w latach 90.

W 1990 przy wjeździe bramnym na posesję nr 25 odsłonięto głaz upamiętniający Józefa Piłsudskiego, który m.in. po powrocie do Polski w listopadzie 1918 odwiedził mieszkającą w znajdującym się tam budynku (obecnie nieistniejącym) Aleksandrę Szczerbińską i ich córkę Wandę[5].

Od 2010 na terenie dawnej Warszawskiej Fabryki Motocykli o powierzchni ponad 7 ha zaczęto realizować projekt nowego kompleksu Soho Factory[6]. W 2012 w jednym ze znajdujących się tam pofabrycznych budynków otwarto Muzeum Neonów.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Ulica Mińska. [dostęp 2012-01-16].
  2. a b Jarosław Zieliński: Atlas dawnej architektury ulic i placów Warszawy. Tom 11. Miechowska–Myśliwiecka. Warszawa: Biblioteka Towarzystwa Opieki nad Zabytkami, 2005, s. 68. ISBN 83-88372-30-0.
  3. a b Witold Pruss: Rozwój przemysłu warszawskiego 1864–1914. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1977, s. 220.
  4. Jerzy Kasprzycki: Warszawa-Praga. Warszawa: Krajowa Agencja Wydawnicza, s. 21.
  5. Feliks Waśkiewicz: Okruchy historii... Miejsca pamięci Pragi Południe. Warszawa: Towarzystwo Przyjaciół Warszawy Oddział Grochów, 2008, s. 56. ISBN 83-911202-0-7.
  6. Grzegorz Mika. Nowe życie starej Pragi. „Skarpa Warszawska”, s. 17, marzec 2019.