Ulica Myśliwiecka w Warszawie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Flag of Warsaw.svg Warszawa
ulica
Myśliwiecka
Ujazdów, Solec
Długość: 1080 m
Ulica Myśliwiecka
Ulica Myśliwiecka
Przebieg
Ikona ulica początek T.svg 1080 m ul. Górnośląska
Ikona ulica z lewej.svg 1000 m ul. Profesorska
Ikona ulica z lewej.svg 730 m ul. Hoene-Wrońskiego
Ikona ulica rondo.svg światła 555 m rondo hm. S. Sedlaczka, ul. Rozbrat↑, ul. Łazienkowska
Ikona ulica deptak.svg 280 m aleja Radiowej Trójki, ul. Janusza Kusocińskiego
Ikona ulica deptak.svg 200 m aleja George'a Harrisona, aleja Józefa Noijego
Ikona ulica koniec T.svg 0 m ul. Agricola, ul. Szwoleżerów
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
ulica Myśliwiecka
ulica Myśliwiecka
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
ulica Myśliwiecka
ulica Myśliwiecka
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
ulica Myśliwiecka
ulica Myśliwiecka
Ziemia52°13′16,7″N 21°02′09,5″E/52,221306 21,035972

Ulica Myśliwiecka – jedna z ulic warszawskiego Śródmieścia.

Przebieg[edytuj | edytuj kod]

Ulica Myśliwiecka rozpoczyna swój bieg od skrzyżowania z ulicami Agrykola i Szwoleżerów i biegnie w kierunku północnym przecinając ulicę Janusza Kusocińskiego, na swoim biegu napotyka rondo hm. Stanisława Sedlaczka, na nim skręca ku górze skarpy wiślanej i napotyka jeszcze Hoene-Wrońskiego, jej przedłużeniem w kierunku zachodnim jest ulica ul. Górnośląska. Nad rondem hm. Sedlaczka przebiega Trasa Łazienkowska, lecz z ul. Myśliwiecką nie ma połączenia.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Dawna droga będąca zjazdem z traktu Ujazdowskiego (obecnie ulica Wiejska) do ulicy Czerniakowskiej. Do połowy XIX wieku nosiła nazwę Zdrowej, zmienionej następnie na Zdrowia, ponieważ biegła wśród ogrodów. W końcu XVIII wieku znajdował się przy niej pałac Stanisława Poniatowskiego.

Obecna nazwa, pochodząca od pałacu Myślewickiego w Łazienkach, została nadana w II połowie XIX wieku[1].

Przed 1901 pod nr 3/7 wzniesiono pawilon ujeżdżalni wojsk rosyjskich, będących częścią znajdujących się na tym terenie koszar. W 1924 gmach został przebudowany i dostosowany do potrzeb Państwowego Urzędu Wychowania Fizycznego i Przysposobienia Wojskowego. W 1950 został on po raz kolejny przebudowany dla Polskiego Radia. Ostatnia modernizacja miała miejsce w latach 1995–1997[2].

W latach 1991–1994 przy ulicy wzniesiono licowany białym marmurem gmach Ambasady Hiszpanii zaprojektowany przez Javiera Carvajala Ferrera[3]. W 2018 parkowi położonemu po zachodniej stronie ulicy nadano się nazwę park Tadeusza Mazowieckiego[4].

Ważniejsze obiekty[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Kwiryna Handke: Dzieje Warszawy nazwami pisane. Warszawa: Muzeum Historyczne m.st. Warszawy, 2011, s. 166. ISBN 978-83-62189-08-3.
  2. Jarosław Zieliński: Atlas dawnej architektury ulic i placów Warszawy. Tom 11. Miechowska–Myśliwiecka. Warszawa: Biblioteka Towarzystwa Opieki nad Zabytkami, 2005, s. 464. ISBN 83-88372-30-0.
  3. Encyklopedia Warszawy. Suplement '96. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1996, s. 29. ISBN 83-01-12057-6.
  4. Uchwała nr LXII/1700/2018 Rady Miasta Stołecznego Warszawy z dnia 1 marca 2018 r. w sprawie nadania nazwy obiektowi miejskiemu w Dzielnicy Śródmieście m.st. Warszawy. W: Dziennik Urzędowy Województwa Mazowieckiego poz. 2531 [on-line]. 13 marca 2018. [dostęp 2018-05-25].