Ulica Obozowa w Warszawie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Flag of Warsaw.svg Warszawa
ulica
Obozowa
Młynów, Koło
Długość: 2500 m
Ulica Obozowa
Ulica Obozowa
Przebieg
Ikona ulica początek T.svg ul. Młynarska
Ikona ulica z prawej.svg ul. Jana Ostroroga
Ikona ulica z lewej.svg ul. Płocka
Ikona ulica z prawej.svg ul. Kajetana Sołtyka
Ikona ulica z lewej.svg ul. Gostyńska
Ikona ulica z prawej.svg ul. Św. Stanisława
Ikona ulica z lewej.svg ul. Radziwie
Ikona ulica z prawej.svg ul. Wawrszyszewska
Ikona wiad kolejowy.svg tory Kolei obwodowej
Ikona ulica skrzyżowanie.svg al. Prymasa Tysiąclecia
Ikona ulica z prawej.svg ul. Włodzimierza Majakowskiego
Ikona ulica skrzyżowanie.svg ul. Długomiła, ul. Magistracka
Ikona ulica skrzyżowanie.svg ul. Deotymy, ul. Eryka Dahlberga
Ikona ulica z prawej.svg ul. Dalibora
Ikona ulica z lewej.svg ul. Erazma Ciołka
Ikona ulica skrzyżowanie.svg ul. Dywizjonu 303, ul. Księcia Janusza
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
ulica  Obozowa
ulica Obozowa
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
ulica  Obozowa
ulica Obozowa
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
ulica  Obozowa
ulica Obozowa
Ziemia52°14′50,2″N 20°57′16,0″E/52,247278 20,954444

Ulica Obozowa – jedna z ulic warszawskiej Woli.

W czasach Królestwa Polskiego prowadziła do obozu artylerii pieszej, a w późniejszym okresie do obozu wojska rosyjskiego[1].

Ulica Obozowa rozpoczyna swój bieg od skrzyżowania ulic Sołtyka i Młynarskiej, następnie biegnie w kierunku północno-zachodnim przecinając z północy ulicę Ostroroga, następnie od południa Płocką i Gostyńską, a później znów od północy ul. Św. Stanisława i Wawrzyszewską, gdzie po przejściu pod wiaduktem kolejowym, kieruje się dalej na zachód przecinając aleję Prymasa Tysiąclecia. Później Obozowa przecina ulice: Majakowskiego, Długomiła/Magistracką, Dahlberga/Deotymy, Dalibora, Erazma Ciołka i Księcia Janusza, gdzie dalej przechodzi w ulicę Dywizjonu 303. Obozowa słynie ze znajdującego się tutaj bazaru i bazarku staroci i choć w dni powszednie niewiele się tu dzieje, to w soboty i niedziele wraz z okolicznymi ulicami zapełnia się ona handlarzami staroci i antyków zjeżdżającymi z całej Polski.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Ulica Obozowa powstała najprawdopodobniej w końcu XIX wieku. Przez długie lata, była mało znaczącą arterią, jej obecny skraj, kreślił w ówczesnym czasie granicę miasta. W trakcie stopniowej rozbudowy Koła i Moczydła, zyskiwała na znaczeniu. 14 grudnia 1931 r. w ulicę Obozową wjechał pierwszy wóz tramwajowy o oznaczeniu linii 16, połączył on Młynów z placem Zbawiciela. Przed 1939 r. torowisko na Obozowej wyglądało inaczej niż dziś. Między torami poprowadzonymi wzdłuż ulicy zasiano trawę. Starannie skoszona, ukwiecona, sprawiała wrażenie łąki, nie zaś torowiska. Po II wojnie światowej jeździły tu tramwaje linii: 1, 13, 24 mające pętlę przy ulicy Księcia Janusza a także linii 20 jeżdżące z Placu Narutowicza aż na Bemowo. Na pojawienie się tutaj autobusu trzeba była czekać dłużej, bowiem dopiero w 1958 r. zatrzymała się tu 145.

Ulica Obozowa nabrała znaczenia po wybudowaniu na Kole w okresie międzywojennym, osiedla mieszkaniowego imienia Stefana Żeromskiego Towarzystwa Osiedli Robotniczych, gdyż stała się jego główną arterią z linią tramwajową kończącą się pętlą przy ulicy Księcia Janusza. To nowoczesne, jak na tamte czasy osiedle, składa się z 19 wielomieszkaniowych, dwupiętrowych domów, po 10 umieszczonych po każdej stronie ulicy Obozowej. Domy od nr. 62 do 80 są to tzw. korytarzowce (mające po 9 mieszkań na każdym piętrze, każdej klatki schodowej), a od nr. 67 do 85 tzw. klatkowce (mające po 4 mieszkania na każdym piętrze, każdej klatki schodowej). Każde mieszkanie zostało wyposażone w instalację wodną i gazową, w.c., piec kaflowy do ogrzewania, kuchnię węglową oraz gazową i pomieszczenie piwniczne do przechowywania węgla opałowego, ziemniaków, itp. Każda klatka schodowa miała dostęp do łaźni, pralni i suszarni bielizny. Osiedle miało ponadto swoje przedszkole, salę teatralną i bibliotekę w budynku przy ul. Obozowej 85, swoją szkołę podstawową przy ulicy Ożarowskiej, a także sklepy spożywcze, aptekę i księgarnię znajdujące się na parterach niektórych budynków frontowych. Pomiędzy budynkami nr. 81 i 83 wybudowanych było kilka garaży. Każdy kompleks 10 domów, był ogrodzony i zamykany na noc, a bezpieczeństwa pilnowało w sumie czterech dozorców, po jednym na każde 5 budynków, mieszkających z rodzinami w tym osiedlu. Przy każdej z dwóch bram wejściowych (jednej na początku i drugiej na końcu każdego kompleksu) zainstalowane były dzwonki elektryczne po to, aby można było zbudzić dozorcę i wyjść lub wejść do osiedla. Dozorcy dbali także o zieleń i czystość na klatkach schodowych, placach zabaw (piaskownicach) i we wspólnych pomieszczeniach osiedla. Płucami osiedla jest Lasek na Kole przez który można było kiedyś (zanim zbudowano aleję Prymasa Tysiąclecia) dojść od ulicy Obozowej na cmentarz Powązkowski. W latach 60. ubiegłego stulecia zainstalowano w każdym mieszkaniu osiedla im. Żeromskiego, centralne ogrzewanie i c.w.

Pierwsza bomba lotnicza zrzucona na Warszawę przez lotnictwo niemieckie we wrześniu 1939, spadła na budynek przy ulicy Obozowej 76(?), zburzyła część domu i zabiła wielu jego mieszkańców. Na ścianie tego budynku wmurowana jest tablica pamiątkowa. Poza tym w czasie okupacji hitlerowskiej osiedle Żeromskiego nękane było niemieckim ogniem z broni maszynowej i dział kolejowych jeżdżących linią kolejową nad wiaduktem.

Po II wojnie światowej zainstalowano w mieszkaniach osiedla tzw. kołchoźniki czyli radiofonię przewodową. W latach 50. ubiegłego wieku nastąpił gwałtowny rozwój budownictwa mieszkaniowego i towarzyszącego na Kole. W tych latach zbudowano na skraju lasku przy ulicy Dobrogniewa Dzielnicowy Dom Kultury, który cieszył się dużym powodzeniem wśród dzieci i młodzieży. Dom ten prowadzony przez pana Roykiewicza miał zespoły: tańca folklorystycznego prowadzony przez primabalerynę panią Marię Skorupczynę, turystyki rowerowej, modelarnię lotniczą, modelarnię szkutniczą oraz pracownię plastyczną. W 1952 oddano do użytku szkołę T.P.D. (Towarzystwa Przyjaciół Dzieci) Podstawową i Liceum Pedagogiczne imienia Filipiny Płaskowickiej przy ulicy Obozowej 60.

Obiekty[edytuj | edytuj kod]

Przy ul. Obozowej znajduje się wiele ważnych obiektów i zabytków m.in.:

  • ul. Obozowa 1 – pomnik Electio Viritim
  • ul. Obozowa 34/36 – Piekarnia Spółdzielni Piekarsko-Ciastkarskiej "Wola"
  • ul. Obozowa 43 – Zarząd Miejskiego Przedsiębiorstwa Oczyszczania
  • ul. Obozowa 60 – Ośrodek Sportu i Rekreacji Koło oraz XXIV Liceum Ogólnokształcące im. C. K. Norwida powstałe na miejscu wybudowanej w 1952 roku szkoły TPD (Towarzystwa Przyjaciół Dzieci) Podstawowej i Liceum Pedagogicznego imienia Filipiny Płaskowickiej
  • ul. Obozowa 76(?) – tablica upamiętniająca ofiary pierwszej bomby lotniczej zrzuconej przez niemiecką Luftwaffe na Warszawę, która częściowo zburzyła ten dom i zabiła wielu jego mieszkańców
  • ul. Obozowa 85 – pomnik Stefana Żeromskiego
  • ul. Obozowa 99 – Bazar na Kole

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Kwiryna Handke: Dzieje Warszawy nazwami pisane. Warszawa: Muzeum Historyczne m.st. Warszawy, 2011, s. 170. ISBN 978-83-62189-08-3.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]