Ulica Okopowa w Warszawie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Ulica Okopowa w Warszawie
Młynów, Nowolipki, Powązki
Ilustracja
Ulica Okopowa na wysokości ulicy Kolskiej, widok w kierunku północnym
Państwo  Polska
Miejscowość Warszawa
Długość 2,2 km
Przebieg
Ikona ulica skrzyżowanie.svg światła ul. Chłodna/ul. Wolska, ul. Towarowa
Ikona ulica skrzyżowanie.svg światła al. „Solidarności”/rondo Kercelak
Ikona ulica skrzyżowanie.svg światła ul. Leszno
Ikona ulica skrzyżowanie.svg światła ul. Żytnia
Ikona ulica skrzyżowanie.svg ul. Kacza
Ikona ulica z lewej.svg ul. Henryka Barona
Ikona ulica skrzyżowanie.svg światła ul. Józefa Mireckiego „Montwiłła”,
ul. Wolność
Ikona ulica z prawej.svg ul. Dzielna
Ikona ulica z prawej.svg światła ul. Anielewicza
Ikona ulica z prawej.svg światła ul. Stawki
Ikona ulica z lewej.svg ul. Kolska
Ikona ulica z lewej.svg ul. Spokojna
Ikona ulica skrzyżowanie.svg światła ul. Powązkowska,
ul. Dzika
Ikona ulica rondo.svg światła rondo Zgrupowania AK „Radosław”
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
Ulica Okopowa w Warszawie
Ulica Okopowa w Warszawie
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
Ulica Okopowa w Warszawie
Ulica Okopowa w Warszawie
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
Ulica Okopowa w Warszawie
Ulica Okopowa w Warszawie
Ziemia52°14′42,2″N 20°58′38,3″E/52,245056 20,977306

Okopowa – ulica w dzielnicy Wola w Warszawie.

Przebieg[edytuj | edytuj kod]

Rozpoczyna się na skrzyżowaniu ulic Wolskiej i Chłodnej z ulicą Towarową. Wyznacza granice osiedla Nowolipki i Powązek. Kończy się dobiegając do ronda Zgrupowania AK „Radosław”. Krzyżuje się z ulicami: Żytnią, Kaczą, Dzielną, Józefa Mireckiego, Mordechaja Anielewicza, Stawki, Kolską, Spokojną, Powązkowską i Dziką.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Pierwszą ulicą w Warszawie, której nadano tę nazwę (1770), była obecna ul. Klonowa[1]. Taką samą nazwę nosiła także w przeszłości obecna ul. Bagatela[2].

Ulica Okopowa powstała jako droga wewnętrzna przy okopach Lubomirskiego, jej początki sięgają roku 1784. W 1875 na miejscu wału i fosy Okopów wytyczono szeroką ulicę o nazwie Przedokopowa[3]. Obecna nazwa utrwaliła się w okresie późniejszym.

Po I wojnie światowej przy ulicy Okopowej mieściły się dwa schroniska dla bezdomnych, pod numerem 5 dla eksmitowanych z powodu niepłacenia czynszu oraz pod numerem 59 dla agresywnych i zdemoralizowanych, których usunięto z innych schronisk i noclegowni[4].

W 1926 pod nr 43 zakończono budowę stadionu Skry Warszawa[5]. Kompleks sportowy składał się z dwóch boisk (głównego i treningowego), a pierwsze mecze rozegrano tam na początku sezonu 1927[5]. Obiekt nie został odbudowany po II wojnie światowej, a klub przeniósł się na teren w rejonie skrzyżowania ulic: Wawelskiej i Żwirki i Wigury[6].

Zabudowa ulicy ucierpiała w czasie obrony Warszawy we wrześniu 1939[7].

W latach 1949–1967 w rejonie północnej części ulicy zbudowano osiedle Muranów Zachodni[8]. Ulica została przebudowana w 1959 i otrzymała nową nawierzchnię i jarzeniowe oświetlenie[9].

Ważniejsze obiekty[edytuj | edytuj kod]

Obiekty nieistniejące[edytuj | edytuj kod]

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jarosław Zieliński: Atlas dawnej architektury ulic i placów Warszawy. Tom 6. Kępna–Koźmińska. Warszawa: Biblioteka Towarzystwa Opieki nad Zabytkami, 2000, s. 33. ISBN 83-88372-04-4.
  2. Eugeniusz Szwankowski: Ulice i place Warszawy. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1970, s. 14.
  3. Kwiryna Handke: Dzieje Warszawy nazwami pisane. Warszawa: Muzeum Historyczne m.st. Warszawy, 2011, s. 146–147. ISBN 978-83-62189-08-3.
  4. Paweł Rzewuski: Grzechy Paryża północy. Warszawa: Wydawnictwo Literackie, 2019, s. 93-94. ISBN 978-83-08-06949-3.
  5. a b Wodniacy, cykliści, piłkarze. Sport w przedwojennej Warszawie. Warszawa: Fundacja Ośrodka Karta, 2012, s. 146–147. ISBN 978-83-61283-68-3.
  6. Wodniacy, cykliści, piłkarze. Sport w przedwojennej Warszawie. Warszawa: Fundacja Ośrodka Karta, 2012, s. 147. ISBN 978-83-61283-68-3.
  7. Władysław Bartoszewski, Bogdan Brzeziński, Leszek Moczulski: Kronika wydarzeń w Warszawie 1939–1949. Warszawa: Państwowe Wydawnictwo Naukowe, 1970, s. 17.
  8. Barbara Orlańska, Andrzej Dobrucki, Wacław Orzeszkowski, Jan Kazimierz Zieliński: Warszawskie osiedla ZOR. Warszawa: Wydawnictwo Arkady, 1968, s. 32, 153.
  9. Aleksy Gajewski: Dwa dni w Warszawie. Warszawa: Wydawnictwo Sport i Turystyka, 1964.Sprawdź autora:1.