Ulica Starowiślna w Krakowie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
POL Kraków COA.svg Kraków
ulica
Starowiślna
Stare Miasto
Widok ulicy od skrzyżowania z ul. Miodową na północny zachód. Perspektywę zamyka Kościół Mariacki, znajdujący się na osi ulicy.
Widok ulicy od skrzyżowania z ul. Miodową na północny zachód. Perspektywę zamyka Kościół Mariacki, znajdujący się na osi ulicy.
Przebieg
Ikona ulica skrzyżowanie.svg ul. św. Gertrudy, ul. Sienna, ul. Westerplatte
Ikona ulica skrzyżowanie.svg ul. J. Dietla
Ikona ulica skrzyżowanie.svg ul. B. Joselewicza
Ikona ulica skrzyżowanie.svg ul. Miodowa
Ikona ulica z prawej.svg ul. Dajwór
Ikona ulica z lewej.svg ul. Rzeszowska
Ikona ulica z lewej.svg ul. Przemyska
Ikona ulica skrzyżowanie.svg ul. św. Wawrzyńca
Ikona ulica skrzyżowanie.svg ul. Podgórska
Ikona ulica most.svg Most Powstańców Śląskich
Położenie na mapie Krakowa
Mapa lokalizacyjna Krakowa
ulica Starowiślna
ulica Starowiślna
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa małopolskiego
ulica Starowiślna
ulica Starowiślna
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
ulica Starowiślna
ulica Starowiślna
50,054548°N 19,947394°E/50,054548 19,947394

Ulica Starowiślna w Krakowie – ulica w centrum Krakowa. Wytyczona w 1881 roku. Początkowo kończyła się na ulicy Dajwór. W 1898 wydłużona do ul. św. Wawrzyńca. Po wybudowaniu Mostu Krakusa w 1913 roku została wydłużona do Wisły. W czasach PRL nosiła nazwę Bohaterów Stalingradu[1]. Ulicą przebiega torowisko tramwajowe. Nazwa ulicy pochodzi od koryta Starej Wisły, które przecinała w miejscu dzisiejszego skrzyżowania z ul. Dietla.

Niektóre budynki[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Mapa Krakowa z 1972 roku. [dostęp 2013-09-17].
  2. Teatr Współczesny w Krakowie (pol.). [dostęp 2010-07-09].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Starowiślna, ulica. W: Encyklopedia Krakowa. Warszawa – Kraków: Wydawnictwo Naukowe PWN, 2000, s. 923. ISBN 83-01-13325-2.