Ulica Tadeusza Kościuszki w Krakowie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
ulica Tadeusza Kościuszki
Zwierzyniec
Ilustracja
Widok ulicy z okolic skrzyżowania z ul. Jaskółczą na wschód
Państwo  Polska
Miejscowość Kraków
Przebieg
Ikona ulica skrzyżowanie.svg al. Z.Krasińskiego, ul. Zwierzyniecka
Ikona ulica.svg Skwer Konika Zwierzynieckiego
Ikona ulica z prawej.svg ul. Włóczków
Ikona ulica z prawej.svg ul. Tatarska
Ikona ulica z prawej.svg ul. M.Borelowskiego-Lelewela
Ikona ulica z lewej.svg ul. Jaskółcza
Ikona ulica skrzyżowanie.svg ul. Dojazdowa, ul. B.Komorowskiego
Ikona ulica z lewej.svg ul. Flisacka
Ikona ulica z prawej.svg ul. Senatorska
Ikona ulica most.svg Rudawa
Ikona ulica z prawej.svg ul. Królowej Jadwigi, ul. św.Bronisławy, ul. Księcia Józefa
Położenie na mapie Krakowa
Mapa konturowa Krakowa, blisko centrum na lewo znajduje się punkt z opisem „ulica Tadeusza Kościuszki”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole znajduje się punkt z opisem „ulica Tadeusza Kościuszki”
Położenie na mapie województwa małopolskiego
Mapa konturowa województwa małopolskiego, blisko centrum na lewo u góry znajduje się punkt z opisem „ulica Tadeusza Kościuszki”
Ziemia50°03′11,3″N 19°55′14,9″E/50,053149 19,920811

Ulica Tadeusza Kościuszki – ulica w centrum Krakowa[1]. Wytyczona około 1913 roku[2]. W 1913 wzdłuż nowej ulicy wybudowano pierwsze w Krakowie normalnotorowe torowisko tramwajowe. Ulica ta razem ze swoim przedłużeniem, ulicą Księcia Józefa, stanowi drogę wyjazdową z Krakowa na zachód (w ciągu drogi wojewódzkiej nr 780).

W czasach PRL była częścią drogi państwowej nr 33[3].

Ulicą Kościuszki wiedzie trasa corocznego pochodu Lajkonika. Odbywają się tu także obchody święta Emaus.

Niektóre budynki[edytuj | edytuj kod]

Dwór Łowczego
  • Dwór Łowczego, zw. też "Pałacem Łowczego", "Pałacem", "Domem Łowczego", "Pańską Karczmą" lub "Sołectwem" (nr 37). Tradycja głosi, że budowla ta została wzniesiona na miejscu starego zameczku myśliwskiego, w którym wypoczywali i przygotowywali się do polowań na pobliskich terenach łowieckich (Las Wolski) polscy królowie. Badania konserwatorskie wykazały, iż w pałacu zachowały się relikty XVI-wiecznej budowli. Te detale architektoniczne mogą zatem potwierdzić metrykę rezydencji związaną z czasem powstania nowego zwierzyńca królewskiego. Obecny swój kształt obiekt uzyskał w początkach XVIII w., kiedy to nadano mu cechy stylu barokowego. Dwór posiadał wówczas gustownie i wykwintnie urządzone wnętrza, co potwierdzają nowsze badania, podczas których odsłonięto m.in. cenne polichromie. Czas obszedł się niezbyt łaskawie z dworem Łowczego. Był on wielokrotnie dewastowany i niszczony, przebudowywano jego wnętrza, zatracając ich pierwotny układ, aż ostatecznie stracił swój reprezentacyjny charakter. Po kolejnej gruntownej przebudowie w l. 1903 - 1904, stary pałac został przeznaczony na wytwórnię wódek. Jest to chyba jedyny przykład w Krakowie, ażeby w dawnej rezydencji urządzono zakład przemysłowy. W następnych dziesięcioleciach budowla popadała w coraz większe zaniedbanie. W ostatnich latach przeprowadzono jej gruntowną restaurację[4]. Obecnie mieści tu się siedziba wydawnictwa Znak.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Jerzy Kossowski, Leszek Ludwikowski, Ulicami Krakowa, Kraków: Wydawnictwo Artystyczno-Graficzne, 1968, s. 115.
  2. Mapy Krakowa z lat 1910-1918 https://web.archive.org/web/20070128103707/http://www.ckmedia.pl/~jankomuzykant/r/0.htm
  3. Atlas samochodowy Polski 1:500 000. Wyd. IV. Warszawa: Państwowe Przedsiębiorstwo Wydawnictw Kartograficznych, 1965, s. 127.
  4. Marek Żukow-Karczewski, Pałace Krakowa. Pałac Łowczego, "Echo Krakowa", 67 (13128) 1990.