Ulica Wierzbięcice w Poznaniu

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
ulica Wierzbięcice
Wilda
Ilustracja
Ulica Wierzbięcice
Państwo  Polska
Miejscowość Poznań
Przebieg
Ikona ulica początek T.svg 0 m ul. Krzyżowa
Ikona ulica skrzyżowanie.svg 130 m ul. św. Jerzego
Ikona ulica skrzyżowanie.svg 270 m ul. Czajcza
Ikona ulica skrzyżowanie.svg 320 m ul. Górna Wilda, 28 Czerwca 1956 r.
Ikona ulica skrzyżowanie.svg 540 m ul. Jana Spychalskiego[a]
Ikona ulica skrzyżowanie.svg 640 m ul. Jana Żupańskiego
Ikona ulica skrzyżowanie.svg 740 m ul. św. Czesława
Ikona ulica skrzyżowanie.svg 950 m ul. Mieczysława Niedziałkowskiego
Ikona ulica skrzyżowanie.svg 1060 m ul. ks. Jakuba Wujka
Ikona ulica z prawej.svg 1120 m ul. Topolowa
Ikona ulica skrzyżowanie.svg światła 1260 m Pfeil links.svg ul. Królowej Jadwigi, ul. S. Matyi Pfeil rechts.svg, ul. Niezłomnych Pfeil unten.svg
Ikona ulica.svg kontynuacja jako ul. Niezłomnych
Położenie na mapie Poznania
Mapa lokalizacyjna Poznania
ulica Wierzbięcice
ulica Wierzbięcice
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
ulica Wierzbięcice
ulica Wierzbięcice
Położenie na mapie województwa wielkopolskiego
Mapa lokalizacyjna województwa wielkopolskiego
ulica Wierzbięcice
ulica Wierzbięcice
Ziemia52°23′46,3″N 16°55′16,8″E/52,396200 16,921336
Wierzbięcice 21 – dom Josepha Leimbacha

Wierzbięcice – jedna z głównych arterii Wildy, na terenie jednostki pomocniczej Osiedle Wilda w Poznaniu wytyczona w 1897. Dawna nazwa to ul. Gwardii Ludowej[2]. Nazwa południowego odcinka ul. Gwardii Ludowej między ul. Górna Wilda a ul. Krzyżową została zmieniona w 1991 r.[3]

Charakter i przebieg[edytuj | edytuj kod]

Ulica rozpoczyna bieg na północy od ul. Królowej Jadwigi, a kończy się na południu przy ul. Krzyżowej, przechodząc wcześniej przez Rynek Wildecki. Zabudowana reprezentacyjnymi, kilkupiętrowymi kamienicami o zwartej i jednolitej strukturze urbanistycznej. Uzupełniona po II wojnie światowej budynkami modernistycznymi (np. Kino Wilda), dostosowanymi do reszty zabudowy. Ulica ma charakter handlowo-usługowo-mieszkaniowy. Mimo zmian w sferze handlu utrzymały się na Wierzbięcicach stare zakłady rzemieślnicze, częstokroć wielopokoleniowe.

Nazwa pochodzi od dawnej osady Wierzbice, zlokalizowanej w tym rejonie. Całą Wildę włączono do Poznania w 1900 i od tej daty rozpoczął się okres intensywnego rozwoju i zabudowy Wierzbięcic, m.in. przez pierwszą w Poznaniu spółdzielnię mieszkaniowąSpar- und Bauverein. Ulica posiadała pasy zieleni po obu stronach, po których obecnie nie ma śladu – zastąpiły je parkingi dla licznie stłoczonych samochodów.

Komunikacja[edytuj | edytuj kod]

Ulicą przebiega dwutorowa trasa tramwajowa na Dębiec (linia 10). Dawniej na krótkim północnym odcinku (do ul. Niedziałkowskiego) wykorzystywana była przez linię autobusową 71 (wyłącznie w kierunku południowym) – trasa linii została zmieniona w związku z otwarciem Zintegrowanego Centrum Komunikacyjnego. W północnej części ulicy (po stronie zachodniej) zbudowano w 2010 r. krótki odcinek drogi rowerowej.

Obiekty[edytuj | edytuj kod]

Tablice pamiątkowe[edytuj | edytuj kod]

  • Wierzbięcice 41a – ku czci Barbary Sobotty (olimpijki zamieszkałej pod tym adresem) o treści: W tym domu urodziła się Barbara Lerczak Janiszewska-Sobotta / 1936-2000 / Olimpijka, sprinterka / Melbourne, Rzym – brązowy medal / Tokio – złota medalistka i miss mistrzostw europy – Sztokholm 1958 i Belgrad 1962 / AZS WZLA.

Osoby związane z Wierzbięcicami[edytuj | edytuj kod]

Galeria zdjęć[edytuj | edytuj kod]

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. Do grudnia 2017 jako ulica Marcina Chwiałkowskiego[1].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Wojewoda Wielkopolski: Zarządzenie zastępcze nr KN-I.4102.28.2017.16 Wojewody Wielkopolskiego z dnia 12 grudnia 2017 r. w sprawie nadania ulicy Marcina Chwiałkowskiego położonej w mieście Poznań nazwy Jana Spychalskiego (pol.). 2017-12-12. [dostęp 2018-01-15].
  2. Poznań – plan miasta, PPWK, Warszawa-Wrocław, 1983
  3. Uchwała Nr XXII/148/91 Rady Miejskiej Poznania z dnia 26 marca 1991 r. w sprawie nazewnictwa miejskiego (Załącznik nr 3 do uchwały)
  4. Henryk Tycner, Wolność przyszła w czterdziestym piątym, w: Pierwsze lata. Wspomnienia poznaniaków o latach 1945-1948, Wydawnictwo Poznańskie, 1980, ss.313,324, ​ISBN 83-210-0114-9
  5. Marek Zaradniak, Urodzinowa nostalgia: Wilda, Estrada Poznańska, szkoła muzyczna..., w: Głos Wielkopolski, 2.9.2016, s.22

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  1. Poznań – atlas aglomeracji 1:15.000, wyd. CartoMedia/Pietruska & Mierkiewicz, Poznań, 2010, ​ISBN 978-83-7445-018-8
  2. Praca zbiorowa, Poznań – przewodnik po zabytkach i historii, Wydawnictwo Miejskie, Poznań, 2003, ss.321-323, ​ISBN 83-87847-92-5
  3. Magdalena Mrugalska-Banaszak, Wilda – dzielnica Poznania 1253-1939, Poznań: Wydawnictwo Miejskie, 1999, ISBN 83-87847-20-8, OCLC 177304975.