Ulica Wileńska w Warszawie

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Flag of Warsaw.svg Warszawa
ulica
Wileńska
Nowa Praga
Ulica Wileńska na wysokości ulicy Inżynierskiej
Ulica Wileńska na wysokości ulicy Inżynierskiej
Przebieg
Ikona ulica początek T.svg ul. Targowa
Ikona ulica z lewej.svg ul. Inżynierska
Ikona ulica z lewej.svg ul. Zaokopowa
Ikona ulica skrzyżowanie.svg ul. Konopacka
Ikona ulica z lewej.svg ul. Środkowa
Ikona ulica z lewej.svg ul. Czynszowa
Ikona ulica koniec T.svg 1100 m ul. Szwedzka
Położenie na mapie Warszawy
Mapa lokalizacyjna Warszawy
ulica Wileńska
ulica Wileńska
Położenie na mapie województwa mazowieckiego
Mapa lokalizacyjna województwa mazowieckiego
ulica Wileńska
ulica Wileńska
Położenie na mapie Polski
Mapa lokalizacyjna Polski
ulica Wileńska
ulica Wileńska
Ziemia52°15′29,0″N 21°02′24,2″E/52,258061 21,040060

Ulica Wileńska – ulica w dzielnicy Praga-Północ w Warszawie.

Historia[edytuj | edytuj kod]

Powstała ok. 1865, nazwą nawiązując do Wilna, będąc związana z powstaniem w 1863 i funkcjonowaniem Dworca Petersburskiego. Przez wiele lat pełniła funkcję komunikacyjną, którą współcześnie przekazano pobliskiej trasie W-Z (al. „Solidarności”). Do 1950 kursował po niej tramwaj (od 1866 konny, od 1908 elektryczny).

Zabudowa[edytuj | edytuj kod]

Ulica charakteryzowała się niejednorodną zabudową po obu stronach, budynkami mieszkalnymi po stronie nieparzystej, zaś obiektami kolejowymi po parzystej, chociaż w miarę upływu lat i tam zaczęto budować domy dla kolejarzy.

  • Ul. Wileńska 1 – dom mieszczący w okresie międzywojennym sklep fabryczny zakładów cukierniczych „Fuchsa”, konkurenta firmy E. Wedel.
  • Ul. Wileńska 2/4 – część obiektów wchodzących w skład kompleksu Dyrekcji Kolei Państwowych, w których w latach powojennych mieściły się m.in. redakcja „Życia Warszawy”, Miejski Urząd Bezpieczeństwa Publicznego oraz Biuro Kontroli.
  • Ul. Wileńska 7 – budynek z lat 1890–1910, w okresie powojennym mieszczący Drukarnię Miejską.
  • Ul. Wileńska 9 – kamienica z końca XIX w. (1875–1900), w której mieścił się komisariat XII cyrkułu carskiej policji, w okresie międzywojennym XIV komisariat policji państwowej, 26 marca 1905 nieudanego zamachu na komisariat dokonał Stefan Okrzeja.
  • Ul. Wileńska 13 – kamienica Arona Balfisza z 1890, w której mieściła się pierwsza powojenna siedziba ambasady ZSRR (1945–1946).
  • Ul. Wileńska 14a – siedziba centrali spółki Przewozy Regionalne.
  • Ul. Wileńska 47 – grób Rozalii Zamoyskiej z 1795.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]