Ulica ks. Piotra Skargi w Katowicach

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
ulica ks. Piotra Skargi
Śródmieście
Ilustracja
ulica Piotra Skargi (marzec 2011)
Państwo

 Polska

Województwo

 śląskie

Miejscowość

Katowice

Długość

461 m[1]

Przebieg
Ikona ulica początek T.svg 0m ul. Sokolska
Ikona ulica skrzyżowanie.svg 100m ul. J. Słowackiego, dworzec autobusowy
Ikona ulica z prawej.svg 215m ul. Stawowa (pl. Synagogi)
Ikona ulica z lewej.svg 400m plac Obrońców Katowic
Ikona ulica skrzyżowanie.svg 461m ul. Mickiewicza, al. Korfantego (Rynek)
Położenie na mapie Katowic
Mapa konturowa Katowic, u góry znajduje się punkt z opisem „ulica ks. Piotra Skargi”
Położenie na mapie Polski
Mapa konturowa Polski, na dole znajduje się punkt z opisem „ulica ks. Piotra Skargi”
Położenie na mapie województwa śląskiego
Mapa konturowa województwa śląskiego, w centrum znajduje się punkt z opisem „ulica ks. Piotra Skargi”
Ziemia50°15′42,6″N 19°01′07,1″E/50,261826 19,018627

Ulica księdza Piotra Skargi w Katowicach (do 1922[2] i w latach 1939–1945[3] Kurfürstenstraße[4][5]) – jedna z ważniejszych ulic w katowickiej dzielnicy Śródmieście.

Opis[edytuj | edytuj kod]

Ulica rozpoczyna swój bieg od katowickiego Rynku – skrzyżowania alei Wojciecha Korfantego i ul. Adama Mickiewicza. Na rogu skrzyżowania znajduje się budynek dawnego Banku Gospodarstwa Krajowego (obecnie ING Bank Śląski) wybudowanego w 1930 przy nieistniejącej już ulicy Skośnej[6], w stylu ekspresjonistycznym według projektu Stanisława Tabeńskiego i Jana Noworyty; budynek został wpisany do rejestru zabytków (nr rej.: A/1237/78 z 2 maja 1978)[7]. Następnie biegnie obok placu Obrońców Katowic z pomnikiem Harcerzy i Harcerek[8], budynku niefunkcjonującego już Hotelu Silesia[9], oddanego do użytku w 1972, wzniesionego według projektu Tadeusza Łobosa[10] (gmach wyburzono w 2019). Po lewej stronie znajduje się budynek dawnej łaźni żydowskiej (dziś oddział PZU) oraz plac Synagogi. Za skrzyżowawaniem z ulicą Stawową, po lewej usytuowane jest zabytkowe III LO im. A. Mickiewicza, po prawej – centrum handlowe (obecnie w budowie, dawniej Supersam) i przystanek autobusowy. W dalszym biegu ul. Piotra Skargi krzyżuje się z ul. J. Słowackiego. Zlokalizowany jest tu Dworzec PKS (na północ od niego leży skwer Przyjaciół z Miszkolca). Naprzeciw Dworca PKS znajduje się budynek Energożelbetu (Piotra Skargi 8), w którym Centrum Kształcenia Menedżerów ma swoją siedzibę[11]. Ulica kończy bieg przy ul. Sokolskiej.

Przy ul. ks. P. Skargi 4 (na rogu z ul. J. Słowackiego) zlokalizowana jest historyczna kamienica mieszkalna[12].

Przed I wojną światową pomiędzy skrzyżowaniem Meisterstraße (obecnie ul. F. Chopina), August-Schneiderstraße (obecnie ul. A. Mickiewicza) i Teichstraße (obecnie ul. Stawowa) a Kurfürstenstraße istniał Tiele-Winckler Platz (pol. plac Tiele-Wincklerów)[13][14].

Planowane jest wyburzenie Supersamu i wybudowanie nowego centrum handlowego[15]. Obiekt wzniesiono w latach 30. XX wieku w miejscu dawnego stawu hutniczego[16]. 30 marca 1936 został poświęcony przez ks. Emila Szramka[17].

Przy ulicy Piotra Skargi przystanek autobusowy mają linie ZTM.

Zobacz też[edytuj | edytuj kod]

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Urząd Miasta Katowice: Plan zimowego utrzymania dróg na sezon 2009/2010 (pol.). www.bip.um.katowice.pl. [dostęp 2011-06-27].
  2. J. Lipońska-Sajdak, Katowice wczoraj. Kattowiz gestern, Gliwice 1995, s. 5.
  3. Plan Katowic z 1942 roku www.grytzka-genealogie.de [dostęp 2013-07-02].
  4. Alle Straßen bzw. Straßennamen von Kattowitz Deutsch – Polnisch (niem.). www.grytzka-genealogie.de. [dostęp 2013-07-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-07-19)].
  5. Straßenverzeichnis aller Straßen von Kattowitz (niem.). www.grytzka-genealogie.de. [dostęp 2013-07-02]. [zarchiwizowane z tego adresu (2011-08-12)].
  6. Sztuka Górnego Śląska od średniowiecza do końca XX wieku, red. Ewa Chojecka, wydawca: Muzeum Śląskie, Katowice 2004, ISBN 83-87455-77-6, s. 329.
  7. Śląski Wojewódzki Konserwator Zabytków w Katowicach: Rejestr zabytków w Katowicach (pol.). www.wkz.katowice.pl. [dostęp 2011-03-26].
  8. Sztuka Górnego Śląska od średniowiecza do końca XX wieku, red. Ewa Chojecka, wydawca: Muzeum Śląskie, Katowice 2004, ISBN 83-87455-77-6, s. 508.
  9. Michał Bulsa, Barbara Szmatloch, Katowice, których nie ma, Łódź: Księży Młyn Dom Wydawniczy, 2019, s. 121, 122, ISBN 978-83-7729-502-1.
  10. Jerzy Moskal: ... Bogucice, Załęże et nova villa Katowice – Rozwój w czasie i przestrzeni. Katowice: Wydawnictwo Śląsk, 1993, s. 58. ISBN 83-85831-35-5.
  11. CKM Katowice: Centrum Kształcenia Menedżerów w Katowicach – szkoły policealne (pol.). www.ckm-szkola.edu.pl.
  12. Urząd Miasta Katowice: Wartości dziedzictwa kulturowego (załącznik 1.9) (pol.). www.bip.um.katowice.pl. [dostęp 2011-06-27].
  13. Red. Ewa Chojecka: Sztuka Górnego Śląska od średniowiecza do końca XX wieku. Katowice: Muzeum Śląskie, 2004, s. 193. ISBN 83-87455-77-6.
  14. Archiwum Map Wojskowego Instytutu Geograficznego: Floetzkarte des Oberschlesischen S. No 26 Sect. Kattowitz (niem.). www.mapywig.org. [dostęp 2011-06-27].
  15. W Katowicach przy ul. Piotra Skargi powstanie nowe centrum handlowe (pol.). www.portalspozywczy.pl. [dostęp 2011-06-27].
  16. Wojciech Janota: Katowice między wojnami. Miasto i jego sprawy 1922-1939. Łódź: Księży Młyn, 2010, s. 82. ISBN 978-83-7729-021-7.
  17. Najstarsza galeria handlowa jest w Katowicach. Supersam powstał w latach 30. (pol.) www.katowice.naszemiasto.pl [dostęp 2011-06-27].

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • E. Wieczorek; Spacery po Katowicach, Urząd Miasta Katowice: Wydział Promocji i Współpracy z Zagranicą, Katowice Grudzień 2003, ISBN 83-918152-5-0.
  • Nie bójmy się historii i zabytków Katowic (pol.). Górnośląskie Dziedzictwo. [dostęp 2011-06-27].
  • Katowice – Informator, red. S. Adamczyk, wyd. Urząd Miasta w Katowicach, Katowice 1993, s. 26.
  • K. Szaraniec, L. Szaraniec, K. Szarowski, Katowice i Górnośląski Okręg Przemysłowy, Katowickie Towarzystwo Społeczno-Kulturalne, Katowice 1980, s. 29, 42.
  • Lech Szaraniec, Górny Śląsk – Przewodnik, wyd. Muza, Warszawa 1997, ISBN 83-7079-875-6, s. 56, 60.
  • Katowice – Plan miasta, wyd. Demart SA, Warszawa 2009/2010.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]