Ulryk Czerwonka

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Ulryk (Oldrzych) Czerwonka (czes. Oldřich Červonka; zm. w 1465) – dowódca czeskich oddziałów najemnych walczących po stronie krzyżackiej w wojnie trzynastoletniej, z pochodzenia Czech.

Ponieważ od wielu miesięcy zakon zalegał mu z wypłaceniem żołdu, w czerwcu 1457 roku za sumę 190 tysięcy węgierskich florenów sprzedał Polsce krzyżackie zamki w Malborku, Tczewie i Iławie. Dzięki temu, już 7 czerwca król Kazimierz IV Jagiellończyk uroczyście wjechał do Malborka, a wielki mistrz Ludwig von Erlichshausen był zmuszony przenieść siedzibę Zakonu do Królewca. W nagrodę Czerwonka otrzymał nadania zamków w Kowalewie, Świeciu i Golubiu, gdzie sprawował urząd starosty oraz godność pierwszego starosty królewskiego na zamku w Malborku. W latach 1457-1458 Czerwonka bronił Malborka przed wojskami krzyżackimi.

W 1460 roku Czerwonka, po powrocie do Pragi, został uwięziony przez Jerzego z Podiebradów, za zdradę Zakonu i złamanie zasady honoru i wierności. Po dwóch latach uwolniono go dzięki polskiej interwencji. Powrócił do Polski i jeszcze w 1462 roku wziął udział w odbiciu miasta Golubia z rąk wojsk krzyżackich dowodzonych przez Bernarda Szumborskiego.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]

  • Andrzej Krupa (red.): Encyklopedia wojskowa t. I. Warszawa: Bellona, Wydawnictwo naukowe PWN, 2007, s. 167. ISBN 978-83-11-10727-4.