Ultramaraton

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacja, szukaj

Ultramaraton – bieg długodystansowy na dystansie większym niż maraton, czyli powyżej 42,195 km.

Co roku rozgrywane są oficjalne mistrzostwa świata i Europy na dystansie 100 km oraz w biegu 24-godzinnym (24 h). Inne popularne dystanse ultramaratońskie to: 50 km, 100 mil oraz 6h, 12h, 48h. Najbardziej znani na świecie ultramaratończycy to: Grek Janis Kuros i Amerykanin Scott Jurek.

Najbardziej znane ultramaratony na świecie:

Ultramaraton w Polsce[edytuj | edytuj kod]

Najbardziej popularnym biegiem ultramaratońskim w Polsce jest Supermaraton Kalisia. Podczas tej imprezy rozgrywane są mistrzostwa Polski mężczyzn i kobiet na dystansie 100 km.

Dużą popularnością cieszą się w Polsce ultramaratony górskie: Bieg Rzeźnika w Bieszczadach, Sudecka Setka w Sudetach, Bieg 7 Dolin w Beskidzie Sądeckim czy najdłuższy w Polsce Bieg 7 Szczytów w Sudetach.

Do czołówki światowej należeli Polacy: August Jakubik, Jan Szumiec, Przemysław Jamont, Jerzy Wróblewicz, Andrzej Magier, Piotr Sękowski, Ryszard Płochocki, Piotr Kuryło. Nadal jednym z najlepszych ultramaratończyków jest Jarosław Janicki.

Ultramaratony a płeć[edytuj | edytuj kod]

W ultramaratonach kobiety mają równe szanse na wygranie z mężczyznami[1]. Dzieje się tak ponieważ mężczyźni mają lepsze predyspozycje genetyczne do rozwoju rozmiaru i siły mięśni oraz budowa miednicy i bioder jest lepiej przystosowaną do szybkiego biegu. W ultramaratonach szybkość i większe mięśnie nie zapewniają już przewagi, a mogą być obciążeniem, ponieważ bardziej rozrośnięte mięśnie mają większe zapotrzebowanie na energię oraz stanowią dodatkowe obciążenie podczas wysiłku. Na wyniki ma wpływ głównie zdolność organizmu do spalania tłuszczu. Kobiety mają więcej tłuszczu, a ponadto potrafią go metabolizować lepiej niż mężczyźni[2].

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Kobieta pokonała mężczyzn w biegi 48-godzinnym - Katowice 20.06.2010 (pol.). Maratończyk, 20.06.2010. [dostęp 2017-04-14].
  2. Jeff Galloway: Bieganie metodą Gallowaya. s. 187. ISBN 978-83-246-3320-3.

Linki zewnętrzne[edytuj | edytuj kod]