Umowa inwestycyjna

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania

Umowa inwestycyjna – kluczowy dokument w procesie inwestycji, regulujący cały przebieg inwestycji, jej cel, prawa i obowiązki stron. Zwykle też określa lub ogranicza sposoby dezinwestycji. W procesie inwestycyjnym podpisanie umowy inwestycyjnej zwykle poprzedza uzgodnienie i podpisanie term-sheet.

Główne elementy umowy inwestycyjnej to zwykle[1]:

  • określenie stron umowy (komparycja),
  • przedmiot umowy,
  • struktura właścicielska,
  • warunki inwestycji,
  • cena,
  • warunki płatności,
  • określenie zasad powoływania i składu organów spółki (zarządu, rady nadzorczej),
  • zobowiązanie wspólników do dokonania okreslonych zmian w umowie spółki,
  • ograniczenia, zobowiązania lub prawa wszystkich lub poszczególnych wspolników związane z konkurencją, zbyciem udziałów, pracą na rzecz spółki.

Wiele kluczowych postanowień umów inwestycyjnych nie jest regulowana ustawowo, jednak wykształciły się pewne typowe i często spotykane, szczególnie w umowach związanych z inwestycjami funduszy venture capital. Najczęściej spotykane to[2]:

Przypisy[edytuj | edytuj kod]