Unbibium

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Skocz do: nawigacji, wyszukiwania
Unbibium
unbiunium ← unbibium → unbitrium
Ogólne informacje
Nazwa, symbol, l.a. unbibium, Ubb, 122
Grupa, okres, blok –, 8, g

Unbibium – hipotetyczny pierwiastek chemiczny o liczbie atomowej 122, niezsyntetyzowany do tej pory. Jego nazwa została utworzona z liczby atomowej, zgodnie z regułami nazewnictwa pierwiastków transuranowych, ustalonymi przez IUPAC.

Historia[edytuj | edytuj kod]

W latach 2000-2004 rosyjscy uczeni z Instytutu w Dubnej przeprowadzili próby syntezy jąder złożonych, aby zbadać procesy rozszczepienia jąder pierwiastków superciężkich. Pośród badanych reakcji syntezy, do powstania jądra o Z=122 prowadziły reakcje 248Cm i 58Fe oraz 242Pu i 64Ni:

24294Pu + 6432Ni306122Ubb* → rozszczepienie

Stwierdzono, że rozszczepienie tego jądra ma charakter asymetryczny; w procesie tym, jako lżejszy produkt rozszczepienia najczęściej tworzone są jądra o liczbie protonów i neutronów podobnej do podwójnie magicznego jądra 13250Sn[1].

Doniesienie o występowaniu naturalnym[edytuj | edytuj kod]

24 kwietnia 2008 grupa kierowana przez Amnona Marinova z Uniwersytetu Hebrajskiego w Jerozolimie ogłosiła wykrycie kilku atomów unbibium-292 w naturalnie występujących złożach toru. Zawartość pierwiastka określono na 10-12–10-11 zawartości toru[2]. Autorzy uznali także, że czas połowicznego rozpadu tego izotopu jest rzędu 108 lat, co umożliwiło jego wykrycie. Wyniki te nie zostały opublikowane w recenzowanym czasopiśmie naukowym[3].

Artykuł spotkał się z krytyką środowiska naukowego, podważającą poprawność przeprowadzenia eksperymentu[4]. Prócz tego otrzymane wyniki odbiegają znacznie od dotychczasowej wiedzy na temat pierwiastków superciężkich; unbibium ma prawdopodobnie własności chemiczne istotnie różne od toru (ze względu na efekty relatywistyczne), ponadto istnienie długożyciowego izotopu o tak małej liczbie neutronów wydaje się nieprawdopodobne.

Powtórzenie eksperymentów z próbką toru za pomocą innej metody, przy 100-krotnie wyższej czułości pomiaru, nie potwierdziło wyników grupy Marinova[5]. Pierwiastek ten pozostaje nieodkryty.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. Flerov Laboratory of Nuclear Reactions. „JINR Annual Report”, 2003 (ang.). [dostęp 2011-07-27]. 
  2. A. Marinov, I. Rodushkin, D. Kolb, A. Pape, Y. Kashiv, R. Brandt, R. V. Gentry, H. W. Miller: Evidence for a long-lived superheavy nucleus with atomic mass number A=292 and atomic number Z=~122 in natural Th. arXiv.org, 2008. [dostęp 28.04.2008].
  3. Heaviest element claim criticised. Chemistry World, 02.05.2008.
  4. Chemistry Blog – Addressing Marinov’s Element 122 Claim
  5. J. Lachner, I. Dillmann, T. Faestermann, G. Korschinek, M. Poutivtsev, G. Rugel. Search for long-lived isomeric states in neutron-deficient thorium isotopes. „Phys. Rev. C”. 78, s. 064313, 2008. doi:10.1103/PhysRevC.78.064313.