Unia Leszno

Z Wikipedii, wolnej encyklopedii
Przejdź do nawigacji Przejdź do wyszukiwania
Unia Leszno
Pełna nazwa Unia Leszno Sportowa Spółka Akcyjna
Przydomek Byki
Barwy biało-niebieskie
Data założenia 7 maja 1938
Debiut w najwyższej lidze 6 czerwca 1948
Liga Ekstraliga
Państwo  Polska
Województwo  wielkopolskie
Siedziba Leszno
Adres ul. Strzelecka 7
64-100 Leszno
Stadion Stadion im. Alfreda Smoczyka
Prezes Piotr Rusiecki[1]
Trener Piotr Baron[1]
Asystent trenera Roman Jankowski[1]
Strona internetowa
Leigh Adams w barwach Unii jeździł przez 15 sezonów

Unia Lesznopolski klub żużlowy z Leszna.

Klub 19-krotnie wygrywał rozgrywki ligowe. Na swoim koncie posiada jednak 18 tytułów mistrzowskich – decyzją PZM tytuł z 1984 klubowi odebrano.

Historia klubu[edytuj | edytuj kod]

 Ta sekcja jest niekompletna. Jeśli możesz, rozbuduj ją.

Klub założony został 7 maja 1938 r.[2]. Na dobre rozwinął swoją działalność w latach powojennych. Legendą leszczyńskiego sportu żużlowego jest Alfred Smoczyk, najlepszy polski zawodnik końca lat 40., który zginął śmiercią tragiczną w 1950. Od 1951 aż po dzisiaj rozgrywany jest na jego cześć Memoriał Alfreda Smoczyka, który rangą w przeszłości porównywany był z indywidualnymi mistrzostwami Polski i często nazywany „rewanżem” za finał IMP.

Unia Leszno dzięwiętnastokrotnie wygrywała rozgrywki ligowe. Na swoim koncie posiada jednak osiemnaście tytułów mistrzów Polski – decyzją PZM tytuł z 1984 klubowi odebrano za niesportowe zachowanie w meczu ostatniej kolejki ze Stalą Rzeszów, kiedy to przy stanie 41-25 dla Unii zespół przegrał cztery ostatnie biegi stosunkiem 1-5, co dawało rzeszowianom remis 45-45, który zapewniał im 8. miejsce, które zapewniało bezpośrednie utrzymanie się w lidze. Wyniki czterech ostatnich biegów zostały anulowane i został utrzymany wynik po 11 biegach. Pod względem dorobku medalowego w DMP Unia Leszno jest najbardziej utytułowanym klubem w Polsce.

Barwy leszczyńskiego klubu reprezentowało wielu znakomitych żużlowców, na czele z Romanem Jankowskim. Inni znani zawodnicy to: Kazimierz Adamczak, Zdzisław Dobrucki, Zenon Kasprzak, Mariusz Okoniewski, Józef Olejniczak, Stanisław Kowalski, Jerzy Kowalski, Włodzimierz Heliński, Czesław Piwosz, Grzegorz Sterna, Piotr Pawlicki, Zbigniew Krakowski, Jan Krzystyniak, Bernard Jąder, Zbigniew Jąder, Alojzy Norek, Marian Kuśnierek, Stanisław Glapiak, Jarosław Hampel, Janusz Kołodziej, Marek Bzdęga i legendarny Alfred Smoczyk, którego nazwiskiem nazwany jest leszczyński stadion. Z zawodników zagranicznych klub z Leszna reprezentowali bądź reprezentują tacy zawodnicy jak: Greg Hancock, Scott Nicholls, Jason Lyons, Leigh Adams, Lukáš Dryml, Nicki Pedersen, Emil Sajfutdinow, Fredrik Lindgren, Kenneth Bjerre, Mark Loram, Peter Kildemand.

Poszczególne sezony[edytuj | edytuj kod]

Sezon Rozgrywki ligowe Uwagi
Liga Miejsce
1948 Eliminacje 3/16 Kwalifikacja do I ligi
I I liga Silver medal with cup.svg 2/9
1949 I liga Gold medal with cup.svg 1/9
1950 I liga Gold medal with cup.svg 1/9
1951 Liga CSŻ Gold medal with cup.svg 1/10
1952 Liga CSŻ Gold medal with cup.svg 1/10
1953 Liga CSŻ Gold medal with cup.svg 1/10
1954 Liga CSŻ Gold medal with cup.svg 1/10
1955 I liga 5/6
1956 I liga Decrease2.svg 7/8
1957 II II liga Increase2.svg 2/7
1958 I I liga Bronze medal with cup.svg 3/8
1959 I liga 6/8
1960 I liga 6/8
1961 I liga 4/8
1962 I liga Bronze medal with cup.svg 3/8
1963 I liga 4/8 Decrease2.svg 8/8
1964 I liga 8/8
1965 II II liga 6/9 4/9
1966 II liga 1/9
1967 II liga 2/10 2/10
1968 II liga 2/9 Przegrane baraże o awans
1969 II liga 2/9 Increase2.svg Wygrane baraże o awans
1970 I I liga Decrease2.svg 8/8
1971 II II liga 3/8
1972 II liga Increase2.svg 1/8
1973 I I liga 5/8
1974 I liga 6/8
1975 I liga Bronze medal with cup.svg 3/8
1976 I liga Bronze medal with cup.svg 3/10
1977 I liga Silver medal with cup.svg 2/10
1978 I liga 4/10
1979 I liga Gold medal with cup.svg 1/10
1980 I liga Gold medal with cup.svg 1/10
1981 I liga Bronze medal with cup.svg 3/10
1982 I liga Silver medal with cup.svg 2/10
1983 I liga Silver medal with cup.svg 2/10
1984 I liga 1/10 Na podstawie decyzji GKSŻ z 10 października 1984 roku klub został pozbawiony tytułu mistrzowskiego
1985 I liga Bronze medal with cup.svg 3/10
1986 I liga Bronze medal with cup.svg 3/10
1987 I liga Gold medal with cup.svg 1/10
1988 I liga Gold medal with cup.svg 1/10
1989 I liga Gold medal with cup.svg 1/10
1990 I liga 6/8
1991 I liga 7/8 Decrease2.svg Przegrane baraże o utrzymanie
1992 II II liga Increase2.svg 2/11
1993 I I liga 7/10
1994 I liga Decrease2.svg 9/10
1995 II II liga 3/10
1996 II liga Increase2.svg 1/12
1997 I I liga 5/10
1998 I liga 4/10
1999 I liga 5/10
2000 Ekstraliga 7/8 Wygrane baraże o utrzymanie
2001 Ekstraliga 7/8 Wygrane baraże o utrzymanie
2002 Ekstraliga Silver medal with cup.svg 2/8
2003 Ekstraliga 6/8
2004 Ekstraliga 5/8
2005 Ekstraliga 5/8
2006 Ekstraliga 5/8
2007 Ekstraliga Gold medal with cup.svg 1/8
2008 Ekstraliga Silver medal with cup.svg 2/8
2009 Ekstraliga 5/8
2010 Ekstraliga Gold medal with cup.svg 1/8
2011 Ekstraliga Silver medal with cup.svg 2/8
2012 Ekstraliga 5/10
2013 Ekstraliga 6/10
2014 Ekstraliga Silver medal with cup.svg 2/8
2015 Ekstraliga Gold medal with cup.svg 1/8
2016 Ekstraliga 7/8 Baraże nie zostały zorganizowane[a]
2017 Ekstraliga Gold medal with cup.svg 1/8
2018 1 Ekstraliga Gold medal with cup.svg 1/8
2019 1 Ekstraliga Gold medal with cup.svg 1/8
2020 1 Ekstraliga Gold medal with cup.svg 1/8
2021 1 Ekstraliga 4/8
Poziom ligowy Liczba sezonów Sezony
I 63 1948–1956, 1958–1964, 1970, 1973–1991, 1993–1994, 1997–2021
II 11 1957, 1965–1969, 1971–1972, 1992, 1995–1996

1 Przed sezonem 2018 Unia Leszno podjęła współpracę z Kolejarzem Rawicz, w wyniku czego w rozgrywkach ligowych występowała również druga drużyna Unii Leszno. Zespół startował w Rawiczu pod szyldem Kolejarza.

Osiągnięcia[edytuj | edytuj kod]

Krajowe[edytuj | edytuj kod]

Poniższe zestawienia obejmują osiągnięcia klubu oraz indywidualne osiągnięcia zawodników reprezentujących klub w rozgrywkach pod egidą PZM, GKSŻ oraz Ekstraligi.

Mistrzostwa Polski[edytuj | edytuj kod]

Drużynowe mistrzostwa Polski

Drużynowe mistrzostwa Polski juniorów

Mistrzostwa Polski par klubowych

Młodzieżowe mistrzostwa Polski par klubowych

Indywidualne mistrzostwa Polski

Młodzieżowe indywidualne mistrzostwa Polski

Pozostałe[edytuj | edytuj kod]

Puchar Polskiego Związku Motorowego

Młodzieżowy Puchar Polskiego Związku Motorowego

  • 1. miejsce (1): 1977

Drużynowy Puchar Polski

Indywidualny Puchar Polski

  • 2. miejsce (1):
    • 1989 – Roman Jankowski
  • 3. miejsce (1):
    • 1987 – Roman Jankowski

Złoty Kask

  • 1. miejsce (11):
  • 2. miejsce (8):
    • 1961 – Henryk Żyto
    • 1988 – Jan Krzystyniak
    • 1990 – Roman Jankowski
    • 1992 – Roman Jankowski
    • 2005 – Damian Baliński
    • 2008 – Jarosław Hampel
    • 2017 – Janusz Kołodziej
    • 2021 – Janusz Kołodziej
  • 3. miejsce (12):
    • 1963 – Henryk Żyto
    • 1979 – Mariusz Okoniewski
    • 1987 – Roman Jankowski
    • 1988 – Zenon Kasprzak
    • 1991 – Piotr Pawlicki sr.
    • 1996 – Roman Jankowski
    • 2007 – Krzysztof Kasprzak
    • 2011 – Janusz Kołodziej
    • 2012 – Przemysław Pawlicki
    • 2015 – Piotr Pawlicki jr.
    • 2017 – Piotr Pawlicki jr.
    • 2018 – Janusz Kołodziej

Srebrny Kask

Brązowy Kask

Liga Juniorów

Indywidualne mistrzostwa Ligi Juniorów

Indywidualne międzynarodowe mistrzostwa Ekstraligi

  • 1. miejsce (1):
  • 2. miejsce (4):
    • 2015 – Piotr Pawlicki jr.
    • 2018 – Piotr Pawlicki jr.
    • 2019 – Piotr Pawlicki jr.
    • 2021 – Janusz Kołodziej

Międzynarodowe[edytuj | edytuj kod]

Poniższe zestawienia obejmują indywidualne osiągnięcia zawodników krajowych na arenie międzynarodowej, a także w barwach reprezentacji Polski, w rozgrywkach pod egidą FIM oraz FIM Europe.

Mistrzostwa świata[edytuj | edytuj kod]

Drużynowe mistrzostwa świata

  • 1. miejsce (7):
    • 1961 – Henryk Żyto
    • 2007 – Damian Baliński, Jarosław Hampel i Krzysztof Kasprzak
    • 2009 – Jarosław Hampel i Krzysztof Kasprzak
    • 2010 – Jarosław Hampel i Janusz Kołodziej
    • 2011 – Jarosław Hampel i Janusz Kołodziej
    • 2016 – Piotr Pawlicki jr.
    • 2017 – Piotr Pawlicki jr. i Bartosz Smektała
  • 2. miejsce (2):
    • 2008 – Jarosław Hampel
    • 2020 – Dominik Kubera
  • 3. miejsce (3):
    • 1972 – Zdzisław Dobrucki
    • 1980 – Roman Jankowski
    • 2015 – Przemysław Pawlicki

Drużynowe mistrzostwa świata juniorów

  • 1. miejsce (10):
    • 2005 – Krzysztof Kasprzak
    • 2009 – Przemysław Pawlicki
    • 2012 – Tobiasz Musielak i Przemysław Pawlicki
    • 2014 – Piotr Pawlicki jr.
    • 2015 – Piotr Pawlicki jr.
    • 2016 – Daniel Kaczmarek i Bartosz Smektała
    • 2017 – Dominik Kubera i Bartosz Smektała
    • 2018 – Bartosz Smektała
    • 2019 – Dominik Kubera i Bartosz Smektała
    • 2020 – Dominik Kubera
  • 2. miejsce (1):
    • 2013 – Piotr Pawlicki jr.

Indywidualne mistrzostwa świata

  • 2. miejsce (1):
    • 2010 – Jarosław Hampel
  • 3. miejsce (1):
    • 2011 – Jarosław Hampel

Indywidualne mistrzostwa świata juniorów

  • 1. miejsce (3):
    • 2005 – Krzysztof Kasprzak
    • 2014 – Piotr Pawlicki jr.
    • 2018 – Bartosz Smektała
  • 2. miejsce (5):
    • 2002 – Krzysztof Kasprzak
    • 2013 – Piotr Pawlicki jr.
    • 2017 – Bartosz Smektała
    • 2019 – Bartosz Smektała
    • 2020 – Dominik Kubera
  • 3. miejsce (1):
    • 2019 – Dominik Kubera

Mistrzostwa Europy[edytuj | edytuj kod]

Drużynowe mistrzostwa Europy juniorów

  • 1. miejsce (9):
    • 2009 – Sławomir Musielak i Przemysław Pawlicki
    • 2012 – Tobiasz Musielak, Piotr Pawlicki jr. i Przemysław Pawlicki
    • 2013 – Piotr Pawlicki jr.
    • 2014 – Piotr Pawlicki jr.
    • 2015 – Bartosz Smektała
    • 2016 – Daniel Kaczmarek, Dominik Kubera i Bartosz Smektała
    • 2017 – Dominik Kubera i Bartosz Smektała
    • 2019 – Dominik Kubera
    • 2020 – Dominik Kubera
  • 2. miejsce (1):
    • 2018 – Dominik Kubera

Mistrzostwa Europy par

Indywidualne mistrzostwa Europy

  • 1. miejsce (1):
    • 2003 – Krzysztof Kasprzak
  • 2. miejsce (2):
    • 2002 – Krzysztof Kasprzak
    • 2018 – Jarosław Hampel

Indywidualne mistrzostwa Europy juniorów

  • 1. miejsce (2):
    • 2009 – Przemysław Pawlicki
    • 2018 – Dominik Kubera
  • 2. miejsce (2):
    • 2012 – Tobiasz Musielak
    • 2017 – Bartosz Smektała
  • 3. miejsce (1):
    • 2015 – Bartosz Smektała

Pozostałe[edytuj | edytuj kod]

Puchar Europy par U-19

Indywidualny Puchar Europy U-19

  • 2. miejsce (1):
    • 2018 – Szymon Szlauderbach
  • 3. miejsce (1):
    • 2017 – Bartosz Smektała

Kadra drużyny[edytuj | edytuj kod]

Stan na 3 kwietnia 2021

Stat. Żużlowiec Kat.
S Australia Jason Doyle
S Polska Janusz Kołodziej
S Polska Piotr Pawlicki (kapitan)
S Rosja Emil Sajfutdinow
S Australia Jaimon Lidsey U-23
S Polska Szymon Szlauderbach U-23
J Polska Kacper Pludra U-19
J Polska Damian Ratajczak U-19
J Polska Krzysztof Sadurski U-19
J Polska Hubert Ścibak U-19

Uwaga! Kadrę drugiej drużyny zobacz tutaj.

Uwagi[edytuj | edytuj kod]

  1. W 2016 roku 1. miejsce w I lidze wywalczył łotewski SK Lokomotīve Dyneburg. W związku z tym, zgodnie z regulaminem licencyjnym, mecze barażowe nie zostały zorganizowane, a prawo do startu w Ekstralidze w sezonie 2017 automatycznie uzyskała Unia Leszno (7. miejsce w Ekstralidze) oraz KŻ Orzeł Łódź (2. miejsce w I lidze). Klub z Łodzi poinformował jednak o rezygnacji z przystąpienia do rozgrywek Ekstraligi w sezonie 2017 z uwagi na brak wywalczenia awansu w sposób sportowy. W tej sytuacji zaproszenie do Ekstraligi otrzymał Włókniarz Częstochowa (3. miejsce w I lidze), który postanowił je przyjąć.
  2. Na podstawie decyzji GKSŻ z 10 października 1984 roku klub został pozbawiony tytułu mistrzowskiego.
  3. Mistrzostwa Polski Par Klubowych 2016 rozegrano 8 kwietnia 2017 roku.
  4. Turniej o Złoty Kask 2009 rozegrano 30 kwietnia 2010 roku.
  5. a b c Z powodu opadów deszczu zaliczono wyniki po trzech seriach startów. W końcowej klasyfikacji trzech zawodników, wszyscy z Unii Leszno, uzyskało 9 punktów – przyznano trzy pierwsze miejsca.

Przypisy[edytuj | edytuj kod]

  1. a b c Dane klubu Unia Leszno. ksul.pl. [dostęp 2016-12-12].
  2. c, 5 godzin na torze żwirowym. Wielka impreza motocyklowa w Lesznie z okazji jubileuszu LKU, „Głos Wielkopolski”, 19 maja 1948.

Bibliografia[edytuj | edytuj kod]